สียจนเผยให้เห็นฟันขาวเรียงตัวกัน “ที่แท้เจ้าฝ่าฝนมาที่นี่ ก็เพื่อรักษาบาดแผลให้ข้า”ไป๋จื่อพยักหน้าอีกครั้ง “ใช่ แม้บาดแผลของท่านจะไม่สาหัสมาก แต่ก็ต้องรักษาให้ดีอย่างถึงที่สุด และข้าคิดว่าไม่ควรล่าช้าอีก เช่นนั้นถึงจะเป็นประโยชน์ต่อการฟื้นฟูในภายหลัง”แม้แต่เอ็นข้อมือที่ขาดไปแล้ว ยังบอกว่าบาดเจ็บไม่สาหัสอีกหรือ องครักษ์จินเบิกตาโพลงพลางกล่าว “แม่นางไป๋ เจ้าหมายความว่าจะรักษาคุณชายได้แน่ๆ อย่างนั้นหรือ แล้วจะฟื้นฟูกลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อนได้”เด็กสาวพยักหน้า “เมื่อวานข้าไม่มีความมั่นใจเท่าไรนัก ตอนนั้นรับประกันว่ารักษาได้ ความจริงเป็นคำพูดที่ข้าอยากปลอบใจพวกท่าน แต่วันนี้ข้ามีความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะเชื่อมเอ็นข้อมือที่ขาดไปแล้วของเขาได้ และมีความมั่นใจแปดส่วนว่าจะทำให้เขาฟื้นฟูจนเป็นดังเดิมได้ แต่นี่ก็ต้องได้รับความร่วมมือจากเขาอย่างเต็มกำลังด้วย”องครักษ์จินดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น เขาพยักหน้าให้ไป๋จื่อไม่ยอมหยุด “แน่นอน คุณชายของข้าจะต้องให้ความร่วมมือกับเจ้าเป็นอย่างดีแน่ๆ”เมิ่งหนานย่อมดีใจเช่นกัน ทว่าได้ยินคำพูดขององครักษ์จินแล้ว เขาก็ยังคงกลอกตาขาวขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่ “แม้นางจะให้ข้าแก้ผ้าเดินผ่านถนนหลัก ข้าก็ต้องให้ความร่วมมือ?”องครักษ์จินหัวเราะร่า “ขอเพียงปิดหน้า แก้ผ้าเดินก็ไม่เป็นอะไร บุรุษในใต้หล้าล้วนเหมือนกันทุกคนแหละขอรับ”ไป๋จื่อหัวเราะไปกับพวกเขาด้วย นางยิ้มว่า “เอาล่ะ อ
