ย่าพูดเล่นกันอีกเลยเจ้าค่ะ รีบเริ่มกันเถอะ”“พี่จิน ท่านไปอารักขาอยู่ข้างนอก ไม่ว่าใครล้วนอย่าได้ปล่อยให้เข้ามา จนกว่าข้าจะเปิดประตูเองนะเจ้าคะ”องครักษ์จินรีบตอบรับ ส่วนไป๋จื่อมองไปยังหูเฟิงทว่านางยังไม่ทันได้พูดอะไร หูเฟิงก็แย่งพูดก่อนว่า “ข้าจะไม่ออกไป”
ตอนที่ 180 ข้าจะไม่ออกไป
เมิ่งหนานยิ้มกล่าว “จื่อยาโถวสวมชุดกระโปรงปักลายเช่นนี้แล้ว ช่างเหมือนคุณหนูตระกูลร่ำรวยเสียจริงๆ”
หูเฟิงเห็นสายตาของเมิ่งหนานจับจ้องอยู่ที่ไป๋จื่อตลอด ก็เริ่มรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง จึงชี้ไปที่กระเป๋าผ้าสีเทาซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ “ในกระเป๋าผ้าของเจ้าใส่อะไรไว้ เปียกแล้วจะไม่เป็นไรหรือ”
ครั้นกล่าวจบ หูเฟิงก็เดินไปทางกระเป๋าผ้าใบนั้น
ไป๋จื่อพลันร้อนรน สาวเท้าถลันไปหากระเป๋าผ้า ด้วยกลัวว่าหูเฟิงจะเห็นสิ่งของข้างในเข้า ทว่าสิ่งที่น่าเศร้าก็คือ นางร้อนรนจนลืมไปว่าตอนนี้สวมกระโปรงยาวที่ไม่พอดีตัวอยู่ จึงเหยียบชายกระโปรงของตนเองเข้า ถึงกับล้มลงบนพื้นดัง ‘โครม’
เมิ่งหนานเห็นดังนั้นก็อยากจะเข้าไปประคอง ทว่ากลับเห็นหูเฟิงก้มลงตรงหน้านาง ดึงนางให้ลุกขึ้นยืน พลางมุ่นคิ้วคมได้รูป แล้วตำหนินางอย่างไม่สบอารมณ์ “ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว เหตุใดถึงยังหกล้มอยู่ได้ กลัวข้าขโมยของในกระเป๋าหรืออย่างไร”
เด็กสาวรีบโบกมือ “ไม่ใช่ๆ กระโปรงชุดนี้ยาวไปหน่อย ข้าไม่ระวังจึงเหยียบเข้า”
หูเฟิงมองชายกระโปรงที่นางยกขึ้น ยาวเกินไปช่วงหนึ่งจริงๆ จึงอดไม่ไ
