องทำร้ายนาง แม้นางในศตวรรษที่ยี่สิบสามจะไม่มีญาติ ไม่มีเพื่อน แต่ก็ไม่มีศัตรู
ด้านนอกมีเสียงฟ้าร้องดังเป็นระลอก พายุฝนรุนแรงราวกับต้องการจะถล่มเมืองก็ไม่ปาน นางหลับไม่ลง จึงนั่งเหม่ออยู่ข้างเตียงตลอดทั้งคืน คิดจนหัวแทบระเบิดก็หาบทสรุปไม่ได้
แต่ดีที่ตอนนี้นางมีกล่องปฐมพยาบาลแล้ว พรุ่งนี้นางสามารถรักษาบาดแผลให้เมิ่งหนานได้ แต่กล่องปฐมพยาบาลสีเงินวาวนี้เตะตายิ่งนัก ผู้ใดพบเห็นแล้วย่อมเกิดคำถาม ซึ่งนางก็ไม่สามารถตอบได้เช่นกัน และสิ่งของในกล่องก็ไม่มีอยู่ในโลกนี้อย่างแน่นอน ย่อมไม่อาจให้ผู้ใดเห็นได้ นางจะต้องหาสิ่งของบางอย่างปิดบังมันไว้ ให้รูปลักษณ์ของมันดูธรรมดาสักหน่อย พยายามอย่าดึงดูดความสนใจของผู้อื่น
……….
ตอนที่ 178 ฝ่าฝนเมื่อฟ้าสาง จ้าวหลานก็ตื่นนอน นางเห็นบุตรสาวนั่งเย็บอะไรบางอย่างอยู่ข้างเตียง จึงรีบถาม “เจ้ากำลังเย็บอะไรอยู่หรือ” นางเข้าไปใกล้เด็กสาว มองฝีเข็มเบี้ยวๆ มองดูแล้วไม่น่าชมนัก“เหตุใดฝีมือกันเย็บของเจ้าถึงกลายเป็นเช่นนี้ ก่อนหน้านี้เจ้าทำได้ดีมากไม่ใช่หรือ”ไป๋จื่อหัวเราะแห้งๆ “ก่อนหน้านี้ในเรือนมืดนัก เลยมองไม่ชัดเจ้าค่ะ”จ้าวหลานร้องอ๋อเสียงหนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปแย่งกระเป๋าผ้าในมือนางที่เย็บไปได้ครึ่งหนึ่ง “ข้าทำเอง เจ้าไปล้างหน้าล้างตาเถอะ”เด็กสาวไม่ค่อยถนัดงานปักเย็บนัก กระเป่าผ้านี้นางเย็บจนแทบจะทำไม่ไหวแล้ว บัดนี้จ้าวหลานยินดีช่วยนาง นางย่อมขอให้เป็นเช่นนั้น หลัง
