ี๋ยวนางเป็นหวัดขึ้นมา จะช่วยรักษาคุณชายของท่านไม่ได้”เมิ่งหนานก็เดินออกมาเช่นกัน ครั้นเห็นสภาพของทั้งสองคน เขาก็รีบพูดกับองครักษ์จินว่า “ยังไม่รีบไปอีก เจ้าต้องไปด้วยตนเอง” คนรับใช้ในจวนแต่ละคนล้วนเกียจคร้าน เรื่องเล็กน้อยอะไร ใช้พวกเขาทำต้องใช้เวลาถึงสองก้านธูป เวลาก้านธูปเดียวนับว่าน้อยเกินไป
ตอนที่ 178 ฝ่าฝน
เมื่อฟ้าสาง จ้าวหลานก็ตื่นนอน นางเห็นบุตรสาวนั่งเย็บอะไรบางอย่างอยู่ข้างเตียง จึงรีบถาม “เจ้ากำลังเย็บอะไรอยู่หรือ” นางเข้าไปใกล้เด็กสาว มองฝีเข็มเบี้ยวๆ มองดูแล้วไม่น่าชมนัก
“เหตุใดฝีมือกันเย็บของเจ้าถึงกลายเป็นเช่นนี้ ก่อนหน้านี้เจ้าทำได้ดีมากไม่ใช่หรือ”
ไป๋จื่อหัวเราะแห้งๆ “ก่อนหน้านี้ในเรือนมืดนัก เลยมองไม่ชัดเจ้าค่ะ”
จ้าวหลานร้องอ๋อเสียงหนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปแย่งกระเป๋าผ้าในมือนางที่เย็บไปได้ครึ่งหนึ่ง “ข้าทำเอง เจ้าไปล้างหน้าล้างตาเถอะ”
เด็กสาวไม่ค่อยถนัดงานปักเย็บนัก กระเป่าผ้านี้นางเย็บจนแทบจะทำไม่ไหวแล้ว บัดนี้จ้าวหลานยินดีช่วยนาง นางย่อมขอให้เป็นเช่นนั้น หลังจากบอกกล่าวสิ่งที่ตนเองต้องการเสียรอบหนึ่งแล้ว นางก็ไปล้างหน้าอย่างเบิกบานใจ เวลานี้ด้านนอกยังคงมีฝนโปรยปราย เมื่อนางล้างหน้าเสร็จแล้วจึงกางร่มไปทำอาหารเช้า ถือโอกาสให้หูเฟิงเตรียมรถม้าด้วย
ลุงหูเห็นนางจะออกไปข้างนอก จึงรีบถาม “ฝนตกหนักเช่นนี้เจ้าจะไปที่ใด รอให้ฝนหยุดก่อนค่อยไปไม่ได้หรือ”
ไป๋จื่อกล่าว “ข้าจะไปรั
