กหน่อย ถึงแม้จะไม่ทันส่งข่าวมา แต่มาถึงหน้าเรือนของคุณชายข้าแล้ว ก็ควรจะเคาะประตูก่อนไม่ใช่หรือขอรับ”กู้ซีหน้าแดง กล่าวอย่างเขินอายว่า “ไอ้หยา…ข้าเห็นประตูเรือนเปิดอยู่ ก็เลยเข้ามา”เมิ่งหนานกินม้วนจีตั้นปิ่งในมือหมดแล้ว ในใจยังหวนคิดถึงชิ้นสุดท้ายในมือขององครักษ์จิน ขณะนี้กู้ซีมาเยี่ยมเยียนกะทันหัน ในใจเขารู้สึกไม่ชอบใจเท่าไรนัก ทว่าบนใบหน้าก็จำต้องยิ้มแย้มออกมาเล็กน้อย “คุณหนูกู้มาที่นี่ มีธุระอะไรหรือ”
ตอนที่ 174 กู้ซี
“ชีวิตของคนพบเจออุปสรรคต่างๆ มากมาย หากใช้ความสิ้นหวังมารับมือทุกครั้งที่เจออุปสรรค เช่นนั้นชีวิตของคนจะยังมีความหมายอะไร แตกต่างอะไรกับสัตว์ในพันธนาการที่ถูกพรานล่า แล้วรู้อยู่แก่ใจดีว่าต้องตาย”
“เมื่อพบเจอปัญหา มนุษย์อย่างพวกเราควรจะแก้ไขปัญหา พุ่งเข้าชนทางตันตรงหน้า ข้าเชื่อว่าบนโลกนี้ไม่มีเรื่องใดยาก มีเพียงคนอ่อนแอ หดหัวเข้ากระดองเมื่อเจอเรื่องยากก็เท่านั้น”
คำพูดนี้ นอกจากเมิ่งหนานและองครักษ์จินที่ฟังแล้วรู้สึกกินใจ แม้แต่หูเฟิงที่เงียบเชียบและเย็นชามาโดยตลอดได้ยินเข้า บนใบหน้าก็ปรากฏสีหน้าประทับใจอยู่บ้างเช่นเดียวกัน
ไป๋จื่อพูดจบแล้วก็ไป ครั้นเดินถึงประตู นางก็หันกลับไปกล่าวกับเมิ่งหนานว่า “ข้ามอบจีตั้นปิ่งที่นำมาให้ท่านแล้ว แม้จะเย็นชืดไปสักหน่อย ทว่ารสชาติน่าจะยังไม่แย่ หากหิวแล้วก็กินสักคำสองคำนะเจ้าคะ ข้าไปล่ะ”
เด็กสาวก้าวเท้ายาวๆ จากไป ทว่าหูเฟิงกลับยัง
