กนั้นใส่ไข่ไก่ลงไปสองฟอง แล้วจึงนำต้มหอมซอยลงไปคลุกเคล้า ทอดเป็นจีตั้นปิ่ง[1]สักสองสามแผ่น เมื่อวานยังเหลือน้ำแกงซี่โครงหมูตุ๋นข้าวโพดอยู่ครึ่งหม้อ นางจึงยกหม้อขึ้นตั้งบนเตาไฟเล็ก ไม่นานมันก็ส่งกลิ่นหอมของซี่โครงหมูและข้าวโพดออกมาตลบอบอวล
องครักษ์จินสูดกลิ่นอย่างแรง ก่อนจะรีบถาม “นี่คือกลิ่นอะไรหรือ”
ไป๋จื่อกำลังนำปลาที่หมักเกลือไว้แล้วลงหม้อตั้งน้ำมัน นางชี้ไปที่เตาดินด้านนอก “ที่อุ่นอยู่บนเตาคือน้ำแกงซี่โครงหมูตุ๋นกับข้าวโพด หากท่านหิว จะกินก่อนสักถ้วยก็ได้เจ้าค่ะ”
เขาหิวตั้งนานแล้ว ท้องร้องไม่รู้กี่รอบแล้วเช่นกัน ตอนนี้ได้กลิ่นหอมน่าดึงดูดเช่นนี้ ยิ่งทำให้เขาน้ำลายสอ
“เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจแล้ว” เขาใส่ฟืนเข้าไปในใต้เตาอีกท่อนหนึ่ง ก่อนจะรีบลุกขึ้นหยิบถ้วยและกระบวนจากแท่นไม้บนเหนือเตา
ครั้นเปิดฝาหม้อ กลิ่นหอมเข้มข้นก็กระจายไปทั่ว จนเขาแทบจะต้องเข่าอ่อนเพราะกลิ่นนี้เลยทีเดียว
……….
ตอนที่ 118 น้ำแกงข้าวโพดเพิ่งตักน้ำแกงและซี่โครงหมูใส่ถ้วยในมือจนเต็ม เสียงของเมิ่งหนานก็ดังขึ้นข้างหูเขา “ข้ากำลังหิวอยู่พอดี ยกมาสิ”องคักษ์จินพลันหน้าดำ จมูกของเจ้านายตนช่างว่องไวนัก เร็วกว่านี้ก็ไม่มา ช้ากว่านี้ก็ไม่มา กลับมาตอนที่เขาเพิ่งจะตักน้ำแกงเสร็จแล้วเขาจะพูดอะไรได้องครักษ์จินยกน้ำแกงไปที่โถงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ก็ยังวางลงบนโต๊ะอย่างนอบน้อม “คุณชายเชิญรับประทาน”เมิ่งหนานยิ้มกล่าว “เอาล่ะ เจ้า
