งมองไป๋จื่ออย่างล้ำลึก “อาจารย์ของเจ้าเป็นใคร”
ไป๋จื่อส่ายหน้า “ไม่มีอาจารย์ ข้าเรียนด้วยตนเองเจ้าค่ะ ดังเช่นที่ข้าเคยพูดไว้ ข้าไม่ใช่หมอ เพียงรู้วิชาอย่างผิวเผิน หากใต้เท้าเชื่อข้า เมื่อจัดการเรื่องที่บ้านข้าเสร็จแล้ว ข้าจะออกใบสั่งยาให้ท่าน ท่านเพียงลองดู แต่หากใต้เท้ายังไม่เชื่ออีก เช่นนั้นก็ไปเชิญคนที่เก่งกว่าข้าเถิดเจ้าค่ะ”
เมิ่งหนานไม่ได้บอกว่าเชื่อ และไม่ได้บอกว่าไม่เชื่อเช่นกัน เพียงมองนางคล้ายยิ้ม คล้ายไม่ยิ้ม และไม่พูดจาอีก
ความเร็วของรถม้าไม่รู้เร็วกว่ารถม้ากี่เท่าตัว ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม รถม้าก็มาถึงด้านนอกหมู่บ้านหวงถัวแล้ว
องครักษ์จินนำนักการสองคนขี่ม้าอยู่ด้านหน้า ส่วนรถม้าตามอยู่ด้านหลังพวกเรา ขบวนนี้นับว่าไม่เล็ก โดยเฉพาะสถานที่เช่นหมู่บ้านหวงถัว จึงยิ่งดึงดูดสายตาคนเป็นพิเศษ
มือปราบสวมชุดปฏิบัติงานเต็มยศ ตรงเอวเหน็บกระบี่ ใบหน้าดุดัน คนทั่วไปเห็นเข้า ย่อมถอยให้สามฉื่อตามสัญชาตญาณ ไหนเลยจะกล้าเข้าใกล้
……….
ภาคที่ 2ตอนที่ 108 ใครทำเงินหาย“คนของฝ่ายราชการไม่ใช่หรือ เหตุใดมาที่หมู่บ้านหวงถัวของพวกเราล่ะ”“นั่นน่ะสิ หรือว่ามีคนในหมู่บ้านหวงถัวของพวกเราก่อคดี”“ดูเหมือนจะไปทางบ้านของหูจ่างหลินนะ!”“ข้ารู้แล้ว ต้องเป็นเรื่องที่สกุลไป๋ทำเงินหายแน่ๆ วันนี้แม่เฒ่าสกุลไป๋พาลูกหลานไปที่บ้านของหูจ่างหลินตั้งแต่เช้า บอกว่าจ้าวหลานและไป๋จื่อขโมยเงินนางไปสามสิบตำลึง จะให้พวกนางคายออกม
