ตอนที่ 99 ห่อเกี๊ยว
หัวหน้าหมู่บ้านโบกมือ “ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก ข้าเป็นหัวหน้าหมู่บ้านหวงถัว เรื่องพวกนี้สมควรให้ข้าทำ จะมาขอบคุณอะไรกัน”
ไป๋จื่อให้ลุงหูและหูเฟิงกลับไปก่อน ส่วนพวกนางสองแม่ลูกตามหัวหน้าหมู่บ้านไปวัดที่ดิน
จ้าวหลานเป็นหญิงสาวที่มาจากนอกหมู่บ้าน ไป๋จื่อก็เป็นเด็กที่เก็บมาเลี้ยง ว่ากันตามตรงแล้ว สถานการณ์ของพวกนางเช่นนี้ หมู่บ้านหวงถัวจะไม่ให้ที่ดินอยู่อาศัยแก่พวกนาง นั่นเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล หัวหน้าหมู่บ้านก็ไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากนัก แต่คาดไม่ถึงเลยว่า เรื่องนี้จะราบรื่นถึงเพียงนี้ ทำให้เขาดีใจเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน
ด้านข้างต้นไหวแก่ไม่ไกลจากบ้านของหูจ่างหลินมีที่ว่างอยู่ผืนหนึ่ง จ้าวหลานกับไป๋จื่อมีกันเพียงแค่สองคน ที่ดินอยู่อาศัยที่จัดให้จึงไม่ใหญ่ จัดให้อยู่ด้านข้างต้นไหวพอดิบพอดี ตำแหน่งก็อยู่ตรงกลางหมู่บ้าน พวกนางสองแม่ลูกจะได้ไม่ต้องถูกจัดให้อยู่ทางประตูด้านตะวันตก หากสตรีสองคนอยู่ที่นั่นเพียงลำพัง คงจะไม่สะดวกเอาเสียเลย
เมื่อเห็นที่ผืนนี้ ในสมองของไป๋จื่อก็เริ่มวางแผน แม้พื้นที่จะไม่ใหญ่ แต่หากสร้างบ้านแบบชาวตะวันตกสองชั้นสักหลัง เช่นนั้นคงจะสบายมาก ทั้งยังประหยัดการล้อมที่ดินเป็นลานบ้านได้บ้าง นี่เป็นช่วงเวลาของครอบครัวทำเกษตรที่นางฝันอยากจะได้เลยทีเดียว
เมื่อวัดที่ดินเสร็จแล้ว ไป๋จื่อก็เชิญหัวหน้าหมู่บ้านไปกินข้าวที่สกุลหู ทว่าไม่ว่าอย่างไรหัวหน้าหมู่บ้านก
