่าอะไร แค่รู้สึกอยากพูดเท่านั้น เจ้ากับพวกเจ้าซักผ้าต่อไปเถอะ ข้าซักเสร็จแล้ว” นางหมุนกายจากไปพร้อมแค่นหัวเราะ สาวเท้าออกไปจากสายตาของหลิวกว้าหัวอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวที่เดิมทีซักผ้าอยู่ ก็พากันจบงานในมือตนเอง แล้วแยกย้ายกันไปจนหมดเป็นกลุ่มๆ ไม่มีผู้ใดยอมฟังคำอธิบายของนาง
นางเป็นสตรีที่อยู่ในหมู่บ้านหวงถัวแห่งนี้มานาน จะไม่รู้ความเคยชินของหมู่บ้านนี้ได้อย่างไร ข่าวโคมลอยเช่นเมื่อครู่นี้ ไม่นานต้องแพร่สะพัดไปทั่วหมู่บ้านแน่
เรื่องที่ไม่มีมูลเช่นนี้ ระหว่างที่แพร่สะพัดออกไป จะถูกคนใส่สีตีไข่ พูดกันอย่างออกรสออกชาติ…
หลิวซื่อไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรดี หากเรื่องนี้ถึงหูของแม่สามีและเจ้าใหญ่ นางคงไม่มีชีวิตที่ดีแน่
นางเด็กน่าตาย กล้าใส่ร้ายข้าเช่นนี้ คอยดูเถอะว่าข้าจะจัดการเจ้าอย่างไร
รถเทียมวัวลากพวกไป๋จื่อมาถึงตลาดในเมืองชิงหยวน ตลาดของที่นี่คล้ายกับตลาดในยุคปัจจุบันมาก เพียงแต่ทุกคนล้วนวางผักไว้บนพื้น หรือไม่ก็นำโต๊ะเล็กๆ มาด้วยตนเอง ไม่ได้จัดวางเป็นระเบียบและสะอาดสะอ้านเหมือนในยุคปัจจุบัน
……….
ตอนที่ 96 ประกาศสำนักราชวังทว่าวิธีการและประเพณีการขายผักเช่นนี้ ถึงแม้จะเป็นประเทศจีนในยุคปัจจุบัน ก็ยังคงรักษาแนวทางฉบับโบราณเอาไว้ วัฒนธรรมและวิถีชีวิตหลายพันปี ล้วนสืบทอดต่อกันมาอย่างสมบูรณ์จะห่อเกี๊ยวต้องมีเนื้อสัตว์ นางเฉือนหมูสามชั้นมาสามชั่ง และส่วนไขมันสำหรับเจียวน้ำมันหมู แล้วก็ซื้อต้นหอ
