สีแดง เขียว น้ำเงิน ดำ หรือเทาทว่าเสื้อผ้าที่ทำขึ้นจากผ้าแพรบางเบาใส่สบาย มีสีให้เลือกสรรมากกว่า ราคาถูกกว่าผ้าไหมมาก แต่ก็แพงกว่าผ้าหยาบๆ ไม่น้อยไป๋จื่อเลือกเสื้อผ้าหยาบๆ และเสื้อผ้าแพรให้ตนเองและจ้าวหลานชุดหนึ่ง และพยายามเลือกสีสันที่สวยที่สุดทั้งชีวิตนี้จ้าวหลานไม่เคยใส่เสื้อผ้าที่ทำจากผ้าแพร นางลูบผิวผ้านุ่มลื่น พลางมองสีสันสวยงามเหล่านั้น ยังมีการตัดเย็บที่ประณีต ไม่รู้ดีกว่าเสื้อป่านหยาบที่อยู่บนตัวนางกี่เท่าสิ่งของที่สตรีล้วนชอบ นางเองก็ไม่ยกเว้น “เสียเงินไปไม่น้อยกระมัง” แม้ว่าจะชอบ ทว่าจะไม่คิดเรื่องเงินเลยก็ไม่ได้[1] ขโมยไก่ไม่ได้ เสียข้าวสารอีกหนึ่งกำมือ หมายถึง ฉวยโอกาสไม่สำเร็จ ยังขาดทุนอีกต่างหาก[2] ทั้งไม่มีคลื่นโหมโดยที่ไม่มีลม และแมลงวันไม่เจาะไข่ที่ไม่แตก ล้วนหมายถึง ข่าวลือใดย่อมไม่เกิดขึ้น หากไม่มีมูลเหตุ
ตอนที่ 96 ประกาศสำนักราชวัง
ทว่าวิธีการและประเพณีการขายผักเช่นนี้ ถึงแม้จะเป็นประเทศจีนในยุคปัจจุบัน ก็ยังคงรักษาแนวทางฉบับโบราณเอาไว้ วัฒนธรรมและวิถีชีวิตหลายพันปี ล้วนสืบทอดต่อกันมาอย่างสมบูรณ์
จะห่อเกี๊ยวต้องมีเนื้อสัตว์ นางเฉือนหมูสามชั้นมาสามชั่ง และส่วนไขมันสำหรับเจียวน้ำมันหมู แล้วก็ซื้อต้นหอมอีกกำมือหนึ่ง พร้อมทั้งผักตามฤดูกาลอีกสองสามชนิด พริกเขียว มะเขือม่วง ถั่วฝักยาว จากนั้นซื้อถังไม้ขนาดเล็กสำหรับให้พวกนางสองแม่ลูกขับถ่ายได้สะดวกในเวลากลางคืน ทว่าต
