ยๆ ขมวดเข้าหากัน บอกไม่ถูกว่าเป็นเพราะอะไร ในใจเขาถึงรู้สึกไม่สบายใจนัก ก่อนจะรู้สึกเวียนศีรษะอยู่บ้าง
ลุงหูถาม “บนประกาศบอกว่าอะไร”
หูเฟิงพลันดึงสติกลับมา เขาส่ายหน้า สลัดสีหน้าแปลกประหลาดเหล่านั้นทิ้งไป
“นี่เป็นประกาศสำนักพระราชวัง ฮ่องเต้แต่งตั้งฉุนเฟยเป็นฮองเฮา จึงประกาศให้ใต้หล้ารับรู้โดยทั่วกัน”
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เมื่อพูดถึงฮ่องแต่และฉุนเฟย ในใจของเขากลับผุดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาสายหนึ่ง หรือว่าเมื่อก่อนเขารู้ตจักฮ่องเต้และฉุยเฟย
ชายหนุ่มส่ายศีรษะ ไม่ เป็นไปไม่ได้ ที่นี่คือชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ ห่างจากเมืองหลวงที่ฮ่องเต้และฉุนเฟยอยู่กว่าพันลี้ เขาจะรู้จักพวกเขาได้อย่างไร
ลุงหูร้องอ๋อเสียงหนึ่ง แล้วไม่ได้ถามอะไรอีก เพียงให้หูเฟิงเดินทางต่อ
เรื่องของราชสำนัก จะเกี่ยวข้องกับชาวบ้านเช่นพวกเขาได้อย่างไรกันเล่า
รถเทียมม้าหยุดลงหน้าร้านผ้า ไป๋จื่อจูงมือจ้าวหลานเข้าไป ภายในนั้นไม่ได้ขายเพียงผ้า ยังขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปด้วย เสื้อผ้าที่ทำจากผ้าชนิดใดล้วนมีพร้อม คนยากจนจากกลางเขาเช่นพวกนาง แต่ไหนแต่ไรสวมใส่เพียงเสื้อผ้าหยาบกระด้างที่ถูกที่สุด และแข็งแรงที่สุดเท่านั้น
เสื้อผ้าหยาบกระด้างพรรค์นั้น สีสันเรียบง่ายยิ่ง ส่วนใหญ่มีสีมืด สีแดง เขียว น้ำเงิน ดำ หรือเทา
ทว่าเสื้อผ้าที่ทำขึ้นจากผ้าแพรบางเบาใส่สบาย มีสีให้เลือกสรรมากกว่า ราคาถูกกว่าผ้าไหมมาก แต่ก็แพงกว่าผ้าหยาบๆ ไม่น้อย
