ไป๋จื่อเลือกเสื้อผ้าหยาบๆ และเสื้อผ้าแพรให้ตนเองและจ้าวหลานชุดหนึ่ง และพยายามเลือกสีสันที่สวยที่สุด
ทั้งชีวิตนี้จ้าวหลานไม่เคยใส่เสื้อผ้าที่ทำจากผ้าแพร นางลูบผิวผ้านุ่มลื่น พลางมองสีสันสวยงามเหล่านั้น ยังมีการตัดเย็บที่ประณีต ไม่รู้ดีกว่าเสื้อป่านหยาบที่อยู่บนตัวนางกี่เท่า
สิ่งของที่สตรีล้วนชอบ นางเองก็ไม่ยกเว้น “เสียเงินไปไม่น้อยกระมัง” แม้ว่าจะชอบ ทว่าจะไม่คิดเรื่องเงินเลยก็ไม่ได้
[1] ขโมยไก่ไม่ได้ เสียข้าวสารอีกหนึ่งกำมือ หมายถึง ฉวยโอกาสไม่สำเร็จ ยังขาดทุนอีกต่างหาก[2] ทั้งไม่มีคลื่นโหมโดยที่ไม่มีลม และแมลงวันไม่เจาะไข่ที่ไม่แตก ล้วนหมายถึง ข่าวลือใดย่อมไม่เกิดขึ้น หากไม่มีมูลเหตุ
[1] ขโมยไก่ไม่ได้ เสียข้าวสารอีกหนึ่งกำมือ หมายถึง ฉวยโอกาสไม่สำเร็จ ยังขาดทุนอีกต่างหาก
[2] ทั้งไม่มีคลื่นโหมโดยที่ไม่มีลม และแมลงวันไม่เจาะไข่ที่ไม่แตก ล้วนหมายถึง ข่าวลือใดย่อมไม่เกิดขึ้น หากไม่มีมูลเหตุ
