ึ้น ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงแหลมๆ “ดูสิดู ดูครอบครัวสี่คนนี้ เมื่อวานเพิ่งแยกบ้าน วันนี้ได้บ้านใหม่แล้วหรือ แม้จะร้อนใจมาก ก็ควรรอสักสองวันกระมัง ผิวหน้าคนเอ๋ย หากจะหนาขึ้นมาจริงๆ เช่นนั้นแม้แต่กำแพงเมืองก็เทียบไม่ได้”สีหน้าของจ้าวหลานดูไม่น่ามองอย่างยิ่งในทันใด นางอดกลั้นมาเป็นสิบปี ในระยะเวลาสิบปีนี้ นางทำงานให้สกุลไป๋ต่างวัวต่างม้า แต่ไหนแต่ไรไม่เคยคิดว่าชีวิตของตนเองเป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งไม่ได้พูดจากับบุรุษคนใดมากนัก ใช้ชีวิตอย่างเหมาะสม สิ่งเหล่านี้คนสกุลไป๋ล้วนรู้ดี
ตอนที่ 94 เด็กสาวกำลังพูดโกหก
จ้าวหลานเต็มไปด้วยความสงสัย ตั้งแต่จื่อยาโถวฟื้นจากความตาย ไม่เพียงแต่นิสัยที่เปลี่ยนไปมาก ในสมองของนางก็เหมือนจะมีหลายอย่างเพิ่มขึ้นมาด้วย
นางเลี้ยงลูกมาจนเติบใหญ่ ทุกวันทำอะไร กินอะไร ไปที่ใด นางล้วนรู้ดี
ดังนั้นนางจึงยิ่งแน่ใจ ว่าจื่อเอ๋อร์ไม่มีทางเรียนอะไรมาจากที่อื่นแน่นอน
เช่นนั้นจู่ๆ เรื่องที่นางรู้เหล่านี้ นางไปเรียนมาจากที่ใด
ไป๋จื่อเห็นจ้าวหลานมองตนเองด้วยความสงสัยในแววตา จึงรีบหัวเราะแห้งๆ “ความจริงข้าไม่เคยกินเกี๊ยว ยังคิดว่าท่านลุงหูและหูเฟิงเคยกิน จึงได้คิดพูดโม้”
ลุงหูยิ้มถาม “เช่นนั้นเจ้าพูดเร็ว ว่าเกี๊ยวนี้เป็นอย่างไรกันแน่”
เด็กสาวกลอกตารอบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ความจริงแล้วเป็นอย่างนี้เจ้าค่ะ มีครั้งหนึ่งข้าไปขุดผักป่า ตอนนั้นคนที่ขุดผักป่าที่เดียวกับข้ายังมีเด็กผู
