ข้าเช่นนี้แล้ว เจ้าว่าพวกเจ้าสองคนบริสุทธิ์ใจ แล้วผู้ใดจะเชื่อ”
ชายหนุ่มไม่สนใจคำกล่าวให้ร้ายของหลิวซื่อสักนิด เขาขยับฝ่ามือเล็กน้อย แย่งเครื่องมือในมือของอีกฝ่ายมา แล้วกล่าวเสียงขรึม “มีข้า หูเฟิงอยู่ด้วย ใครกล้าทำนาง พวกเจ้ากล้าก็ลองดู” เขากวาดสายตาเยือกเย็นมองหญิงชราสกุลไป๋ หลิวซื่อ แม้กระทั่งเจ้าใหญ่ที่นั่งแน่นิ่งอยู่บนพื้น รวมถึงสองเจ้ารองและสะไภ้รองที่ยืนอยู่ตรงมุม ไม่กล้าก้าวมาข้างหน้า ทั้งยังมีเหล่าพี่น้องอย่างไป๋ต้าเป่าที่มองดูเรื่องสนุกอยู่ตรงประตูอย่างพร้อมหน้า
เขายืนอยู่เบื้องหน้าไป๋จื่อ ราวกับต้นไม้ขนาดยักษ์ต้นหนึ่ง ขวางลมฝนเบื้องหน้าไม่ให้พัดเข้าหานาง ทำให้เด็กสาวตัวเล็กมีความยินดีที่ได้คนให้พึ่งพิง
ด้านหลังเงาร่างสูงใหญ่ นางรู้สึกถึงความรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ความรู้สึกเช่นนี้ ช่างยอดเยี่ยมเสียจริงๆ
หัวหน้าหมู่บ้านเห็นบรรยากาศคุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้ง กลัวว่าพวกเขาจะตีกันอีก คราวนี้ลงมือต้องไม่เว้นหนักเบา หากเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นจริงคงไม่ดีนัก จึงรีบกล่าวว่า “เอาล่ะๆ พูดกันให้น้อยๆ หน่อย”
………..
ตอนที่ 54 สองทางหัวหน้าหมู่บ้านดึงหูเฟิงออก แล้วเพิ่มเสียงพูดว่า “สองทาง ฟ้องทางการ ให้ฝ่ายราชการมาตัดสิน หรือเก็บเรื่องพวกนี้ไว้กับตัว”เมื่อพูดถึงฟ้องทางการ หญิงชราสกุลไป๋ก็รู้สึกหวาดกลัวทันที แต่นางไม่ได้โง่ นางรู้ว่าเรื่องนี้นางมีแต่จะเสียเปรียบ เรื่องเมื่อวานยังไม่ทั
