แม้แต่หูเฟิงที่มักจะมีสีหน้าเย็นชาเรียบเฉย ก็หน้าดำคร่ำเครียดขึ้นมาเช่นกัน เขาถามด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “ใครเป็นคนทำ”[1] เฉียน (钱) คือ เป็นหน่วยเหรียญเงินขาว มีรูตรงกลางเหมือนเหวิน (เหรียญสำริด) แต่ทำจากโลหะเงินจึงมีค่ามากกว่า
ตอนที่ 46 ใครเป็นคนทำ
ไป๋จื่อขมวดคิ้วกล่าวว่า “เจ้ามีเลือดคั่งในสมอง หากไม่กำจัดเลือดคั่งออกไป เกรงว่าความจำของเจ้าคงยากจะกลับคืน”
“เช่นนั้นต้องกำจัดเลือดคั่งอย่างไร” หูเฟิงถาม
เด็กสาวยักไหล่ “เดิมทีมีสองวิธีที่ใช้ได้ แต่วิธีหนึ่งในนั้นใช้ไม่ได้ เพราะขาดอุปกรณ์เป็นจำนวนมาก”
“เช่นนั้นก็บอกวิธีที่ใช้ได้เถิด” หูเฟิงเริ่มรำคาญใจอยู่บ้าง เด็กคนนี้หยอกเขาเล่นหรืออย่างไร
นางยิ้มกล่าว “ไม่ต้องรีบ และฟังข้าพูด เจ้ามีเลือดคั่งในสมองมานาน คิดจะกำจัดออกไม่ใช่เรื่องง่าย ส่วนวิธีฝังเข็มกำจัดเลือดคั่งสะสม แม้ประสิทธิภาพจะน้อยและช้า ทว่าก็ไม่มีผลข้างเคียง และไม่ส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวัน หากใช้ยาละลายลิ่มเลือดที่ดีจำนวนหนึ่ง สองอย่างนี้รวมกัน ผลลัพธ์ก็จะเร็วขึ้นหน่อย”
หูเฟิงฟังไม่ค่อยเข้าใจ และไม่รู้ว่าเด็กคนนี้พูดจริงหรือเท็จ จึงเลิกคิ้วถามไปตามตรงเสียเลย “พูดเช่นนี้ เจ้ารักษาได้ใช่หรือไม่”
“แน่นอน!” นางไม่ลังเลเลยสักนิด ราวกับว่านี่เป็นเพียงเรื่องเล็กที่ไม่มีค่าพอให้กล่าวถึง
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ความสงสัยในใจก่อนหน้านี้พลันมลายหายไป เมื่อเห็นความมั่นใจในดวงตาของนาง เป็นแค่
