เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนหนึ่งแท้ๆ เหตุใดทำให้เขาเกิดความเชื่อมั่นเช่นนี้ได้
เขาคิดไม่ตก และไม่อยากคิดเช่นกัน
ชายหนุ่มไม่มีทางอื่นให้ไป ลองดูสักหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย อาจจะได้รับความประหลาดใจก็เป็นได้ แล้วเหตุใดถึงต้องปฏิเสธเล่า
เขาอยากถามว่านางรู้วิชาแพทย์มาได้อย่างไร เด็กอายุสิบสองคนหนึ่ง แม้แต่โรงเรียนก็ไม่เคยเข้าไป แล้วไปเรียนวิชาแพทย์มาจากที่ใดกัน
ทว่าเขาก็ไม่ได้ถาม นี่อาจจะเป็นความลับของนาง ทุกคนย่อมมีความลับ และมีเรื่องที่ไม่อยากให้ผู้อื่นรู้อยู่บ้าง
“จื่อยาโถว หูเฟิง เหตุใดพวกเจ้ายังอยู่ที่นี่ รีบกลับไปดูเถิด ท่านลุงหูกับอาสะใภ้จ้าวถูกคนสกุลไป๋รุมตีอยู่นะ” ลู่ผิงอันถือกระเป๋าหนังสือกลับมาจากโรงเรียน เขาบังเอิญเห็นคนสกุลไป๋กำลังเอะอะอยู่ที่บ้านของท่านลุงหู หัวหน้าหมู่บ้านก็ไปที่นั่นแล้วเช่นกัน ทำให้เขารีบกลับบ้านมาตามบิดาของคนไปรักษาอาการบาดเจ็บของน้าสะใภ้จ้าว
อะไรนะ คนสกุลไป๋มาหาเรื่องแม่ของนางอีกแล้วหรือ
ไป๋จื่อโมโหอย่างยิ่ง นางหันหน้าไปเหลือบเห็นท่อนไม้ที่วางอยู่ข้างๆ จึงก้มลงเก็บขึ้นมา ก่อนจะสาวเท้ามุ่งหน้าไปยังบ้านของลุงหู
หูเฟิงตามนางไปติดๆ ทั้งสองคนห้อตะบึงกลับสกุลหูรวดเดียว ภายในลานบ้านสกุลหูมีคนอยู่ไม่กี่คน คนในหมู่บ้านสองคนที่สนิทกับลุงหูกำลังพูดโน้มน้าวเขาอยู่
“เหล่าหูเอ๋ย เจ้าอายุปูนนี้แล้ว เหตุใดต้องไปหาเรื่องกับพวกเขาสกุลไป๋ด้วย หรือว่าเจ้าชอบพอจ้าวหลานเข้
