ฟิงเพิ่งขุดสิ่งนี้ ก็กินเข้าไปแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้ยังอิ่มอยู่เลย จึงไม่อยากกินเลยสักนิด อีกอย่าง ในตะกร้าก็ยังมีอีกหลายผล ท่านไม่ต้องปฏิเสธหรอก”ลุงหูมองท่าทางสดชื่นแจ่มใสของไป๋จื่อ อดไม่ได้ที่จะถามว่า “วันนี้เจ้าบอกว่าจะขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพร แล้วได้เก็บมาบ้างหรือไม่”เด็กสาวหยิบโสมภูเขาออกมาจากก้นตะกร้าเสียเลย “นี่เจ้าค่ะ ท่านลุงหูว่าโสมภูเขาต้นนี้จะขายได้เท่าไร”เขามองโสมภูเขานี้ เห็นได้ชัดว่าตื่นเต้นอย่างมาก อยากจะหยิบมาดูในมือสักหน่อย ทว่าก็กลัวจะทำมันเสียหาย จึงหดมือกลับ แล้วถอนใจกล่าวว่า “โสมภูเขาต้นใหญ่ขนาดนี้ ทั้งยังมีอายุร้อยปี ข้าว่าอย่างน้อยน่าจะขายได้หนึ่งร้อยตำลึงเงิน”หนึ่งร้อยตำลึงเงิน?ดวงตาของจ้าวหลานเป็นประกายขึ้นหลายระดับ แม้กระทั่งเสียงพูดก็สั่นเครือ “เท่าไรนะ หนึ่งร้อยตำลึงหรือ”ท่านลุงหูโบกมือ “ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เพียงแต่ก่อนหน้านี้เคยได้ยิน ว่ากันว่าคนมีเงินในเมืองพวกนั้นชอบโสมภูเขาที่พวกเราขุดมาจากในภูเขาอย่างมาก โสมภูเขาทั่วไปสักต้นก็ขายได้หลายสิบตำลึงเงินแล้ว หากเป็นโสมภูเขาอายุร้อยปีต้นใหญ่ถึงเพียงนี้ ข้าว่าอย่างน้อยน่าจะขายได้หนึ่งร้อยตำลึง”ไป๋จื่อที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยไปในเมือง ประสบการณ์ก็น้อยจนน่าสงสาร ในความทรงจำของนางไม่มีสิ่งที่เกี่ยวข้องกับด้านนี้เลย ตอนนี้นางคล้ายกับไม่มีหนังสือแนะนำเลยสักนิด
ตอนที่ 40 โสมภูเขาร้อยปี
ลุงหูรับกระบอกไม้ไผ่ เขาดื่มน้ำแร
