นี้ เมื่อตกเย็นแล้ว สัตว์ดุร้ายที่หิวโหยมาทั้งวันเหล่านั้นจะออกมาหาอาหาร เช่นนั้นพวกเขาก็ตกที่นั่งลำบากแล้วตอนที่นางเตรียมจะย้อนกลับไปทางหมู่บ้าน สีแดงสดสว่างสายหนึ่งก็เข้าสู่สายตาของนาง ทีแรกนางคิดว่าตนเองตาพร่าไป ทว่าใต้ต้นไม้ที่เลยต้นตานฟักไป กลับมีสีแดงสดเตะตาอย่างยิ่งอยู่นางพุ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว สองตาจับจ้องไปที่ผลสีแดงสดขนาดเท่าพุทรานั้นหูเฟิงตามไป เขาชำเลืองมองผลสีแดงนี้ครั้งหนึ่ง ก่อนจะถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “นี่คือผลไม้ป่าหรือ”ไป๋จื่อถูมือไปมา ยิ้มไม่หุบ “ไม่ นี่ไม่ใช่ผลไม้ป่า เป็นโสมป่าต่างหาก โสมภูเขา ดูหัวของผลสีแดงนี้สิ หัวของโสมภูเขานี้ต้องไม่น้อยแน่ น่าจะขายได้ราคาดีทีเดียว”ครั้นหูเฟิงได้ยินว่าเป็นโสมภูเขา ชายหนุ่มก็ตื่นเต้นขึ้นมา โสมมีค่าดั่งทอง โดยเฉพาะโสมที่อยู่ในป่าลึกเช่นนี้ หากขุดหัวที่มีอายุหลายปีออกมาได้ ก็ยิ่งมีราคาแพงกว่าทองคำเสียอีก คนทั่วไปไม่มีทางซื้อไหวเด็กสาวรีบหยิบพลั่วเล็กๆ ออกมา ก่อนจะลงมือขุดอย่างระมัดระวัง หูเฟิงอยากช่วยนางก็ไม่ยอม เพราะเขาไม่เคยขุดมันมาก่อน ทั้งยังไม่รู้จักมันดี โสมนี้อาจจะเสียหายด้วยน้ำมือของเขาก็เป็นได้ขุดโสมเป็นงานละเอียดอ่อน รีบร้อนไม่ได้ จะต้องค่อยๆ ทำอย่างช้าๆ หวังว่าจะได้โสมภูเขาที่สมบูรณ์แบบ ยิ่งคุณภาพดี ยิ่งได้ราคาดีหลังจากขุดอยู่นาน ในที่สุดก็เผยให้เห็นโสมภูเขาครึ่งหนึ่ง มันใหญ่กว่าที่นางจินตนาการไว้นาง และไม่รู้
