าง “ท่านแม่ แล้วไข่ไก่เล่า”“เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องกังวลใจ ถึงตอนนั้นให้เจ้าใหญ่กับเจ้ารองแบกจ้าวหลานกลับไป พวกเราค่อยถือโอกาสเข้าไปเก็บของในเรือน ยังกลัวหาไข่ไก่ไม่เจออีกหรือ”หลิวซื่ออยากยกนิ้วโป้งให้หญิงชราเสียจริงๆ นางคิดทุกอย่างไว้รอบคอบแล้ว“มองข้าทำอะไร รีบเดินสิ!” แม่สามีถลึงตามองหลิวซื่อ สะใภ้คนนี้อยู่ในบ้านวางอำบาตรใหญ่ตอนสั่งสอนจ้าวหลานและไป๋จื่อทีเดียว ทว่าออกมาจากบ้านกลับกลัวหัวหด สมองไม่เต็มตำลึง ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ล้วนต้องพึ่งพานางเสียทุกเรื่อง
ตอนที่ 30 หักหน้า
เมื่อได้ยินดังนั้น หญิงชราสกุลไป๋และหลิวซื่อก็มีสีหน้าเขียวคล้ำในทันที ที่ดินบ้านตนเองไม่มีใครทำงาน ที่นาและที่ดินล้วนว่างเปล่า ส่วนนางกลับไม่สนใจที่นาของสกุลตนเอง ไปช่วยคนอื่นทำงานอย่างนั้นหรือ
หญิงชรากลัวว่าตาแก่หลี่โถวจะเข้าใจผิด จึงถามว่า “ไม่ใช่กระมัง จ้าวหลานมือซ้ายหัก มือเดียวจะปลูกข้าวสาลีได้อย่างไร”
ชายชราหลี่โถวยิ้ม “สำหรับคนที่ขยัน มือข้างเดียวย่อมทำงานได้อยู่แล้ว ทว่าสำหรับคนขี้เกียจ สองแขนสองขาล้วนทำงานอะไรไม่ได้” เขากวาดสายตามองสองแม่สามีและลูกสะใภ้ด้วยรอยยิ้มกริ่ม ก่อนจะแบกจอบกลับบ้านไป
หลิวซื่อตะลึงลาน ก่อนจะหันไปถามแม่สามี “ท่านแม่ เขากำลังตีวัวกระทบคราดอยู่ใช่หรือไม่”
แม่สามีมองตาขวางใส่นาง แล้วกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ตีวัวกระทบคราดหรือไม่ เจ้าฟังไม่ออกหรืออย่างไร”
สะใภ้ใหญ่เข้าใจอย่างถ่องแท
