นางหูฝาดไป “เพราะเหตุใดกัน”เบื้องหน้าหูเฟิงปรากฏภาพที่ริมแม่น้ำเมื่อวานเย็น เด็กสาวที่เดิมทีจมน้ำตายไปแล้ว กลับมีชีวิตได้อีกครั้งเพราะการช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนของนาง“เพราะเจ้ารู้วิชาหมอ เจ้าจึงรู้จักยาสมุนไพร นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก” เขามองดวงตาของนาง พลางกล่าวทีละคำอาจจะเป็นเพราะเขามองนานจนเกินไป จู่ๆ นางก็มองเห็นใบหน้าของเขาชัดเจน บนใบหน้างดงามนั้นมีสีหน้าที่ไม่เหมือนกำลังล้อเล่น ทว่าจริงจังยิ่งนัก นางพลันนึกขึ้นได้ ว่าคนที่งมอิงจื่อขึ้นมาจากในน้ำตรงริมแม่น้ำเมื่อวานเย็น ไม่ใช่เขาหรอกหรือ
ตอนที่ 26 เพราะเจ้ารู้วิชาหมอ
ความขี้เกียจของบุตรชายคนโตและคนรองสกุลไป๋ เป็นสิ่งที่คนทั้งหมู่บ้านล้วนเห็นกับตา หาสกุลใดในหมู่บ้านเป็นรองไม่ได้แล้ว
ไม่เพียงแต่ความขี้เกียจ ยังมักใหญ่ใฝ่สูง ทุกคนคิดกันว่า หากก่อนหน้านี้ไม่มีบุตรชายสกุลไป๋คนสุดท้ายแบกครอบครัวอยู่ พวกเขาคงได้กินลมตะวันตกเฉียงเหนือไปแล้ว
“พวกเจ้าน่ะไม่รู้อะไร คนอย่างแม่เฒ่านั่นสิถึงเรียกว่าฉลาด หากคิดคำนวณดูแล้ว พวกเจ้าไม่ว่าใครก็เทียบนางไม่ติด ตอนนี้จ้าวหลานกับไป๋จื่อล้วนบาดเจ็บไปทั้งตัว รั้งอยู่ที่สกุลไป๋ก็มีแต่กินข้าวอยู่เฉยๆ ทำงานก็ไม่ได้ สู้นางให้สองแม่ลูกนี้ไปกินข้าวบ้านคนอื่นดีกว่า เมื่อแผลหายแล้ว เจ้าคอยดูว่านางจะไปรับคนที่สกุลหูหรือไม่”
“พูดแล้วก็ถูก ดูจากความประพฤติของคนสกุลไป๋เหล่านั้น ถึงจะทำเรื่องเช่นนี้ออกมาได้จริงๆ”
ทั้งสอ
