หัวสมอง ไปซักผ้าที่ริมแม่น้ำ
เมื่อมาถึงริมแม่น้ำที่หน้าหมู่บ้าน ตรงนั้นมีคนรวมตัวกันอยู่ไม่น้อย แต่ละคนต่างกำลังวิพากษ์วิจารณ์ ไม่รู้ว่ากำลังพูดถึงอะไรอยู่
จู่ๆ เสียงที่แทบจะทำลายขอบฟ้าสายหนึ่งก็ดึงขึ้น “เจอแล้วๆ ประคองขึ้นมา ประคองอิงจื่อขึ้นมา”
นางเบียดเข้าไปในฝูงชน เห็นหูเฟิงกำลังหอบร่างสตรีที่อายุพอๆ กับตนเองขึ้นมาบนฝั่ง ทั้งสองคนตัวเปียกโชก แขนของสตรีผู้นั้นดูอ่อนปวกเปียก สีหน้าซีดขาว แทบจะไม่มีสติแล้ว
[1] หน้าอกติดกับแผ่นหลัง เป็นคำอุปมาอุปไมย มักใช้เมื่อบรรยายถึงอาการหิวมากๆ เทียบได้กับหิวไส้กิ่ว หรือใช้บรรยายถึงลักษณะของคนยากจน ผอมกร่อง
