อีกกี่คืนกัน”
“ปังๆๆๆๆ!”
“โหย่วชี! ถ้าไม่เปิดประตู ฉันจะโกรธแล้วนะ!”
“ปังๆๆๆๆ!”
“พี่เหลียง คุณเคยบอกว่าจะมีลูกกับฉัน แล้วทำไมยังไม่เปิดประตู”
“ปังๆๆๆๆ!”
ประตูยังคงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ควันดำที่ไหลทะลักเข้ามาทางช่องประตูยังคงพุ่งเข้ามาในบ้านอย่างต่อเนื่อง
ควันดำเหล่านั้นลอยไปตามพื้น คล้ายกระแสน้ำที่กำลังคืบคลานเข้าหาเหลียงโหย่วชี
ทั้งด้านในและด้านนอกของประตูล้วนถูกติดยันต์ใหม่หมด ทว่าตอนนี้ยันต์เหล่านั้นกลับไม่สามารถขัดขวางพลังอาฆาตของพวกเธอได้เลย
ถ้าเป็นยันต์ชุดเก่าที่ใช้มาก่อนหน้านี้ คืนนี้คงไม่มีทางต้านทานการบุกของวิญญาณสามตนนี้ได้แน่
เหลียงโหย่วชีเริ่มเสียขวัญ ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร เขาถอยมาหยุดตรงหน้าพวกเราสามคน ก่อนจะถามด้วยเสียงสั่นเครือ “ทำ… ทำยังไงดี พวกเธอ… พวกเธอโกรธเสียแล้ว?”
การที่วิญญาณาฆาตโกรธเกรี้ยวเป็นสิ่งที่เราคาดการณ์ไว้แล้ว วิญญาณประเภทนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถส่งไปสู่สุคติได้ง่ายๆ พวกเธอยังคงติดอยู่ในห้วงของความยึดติด อีกทั้งศพยังถูกฝังอยู่ในตำแหน่งต้องคำสาป ‘เคราะห์ดอกท้อร้าย’ ทำให้ในใจของพวกเธอมีแต่ตัณหาและความหลงใหลเท่านั้น
“คุณเหลียงอย่าเพิ่งตื่นตระหนก พวกเธอยังเข