้ามาไม่ได้ในตอนนี้ การส่งวิญญาณพวกเธอนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คิด พวกเธอเป็นผีร้ายไปแล้ว การเจรจาจึงเป็นเรื่องยากมาก…” ผมกล่าวขึ้น
เสียงทุบประตูยังดัง “ปังๆๆๆๆ!” อย่างต่อเนื่อง
เม่าจิ้งและพานหลิงไม่อยู่เฉย ทั้งคู่รีบหยิบยันต์สีเหลืองออกมาอีกสองแผ่น แล้วแปะลงบนประตูอย่างรวดเร็ว เพื่อเสริมการป้องกัน ไม่ให้พลังอาฆาตของวิญญาณทั้งสามกลืนกินพลังของยันต์เดิมจนพังประตูเข้ามาในบ้านได้
เมื่อเม่าจิ้งและพานหลิงเสริมยันต์เพิ่มอีกสี่แผ่น เสียงเคาะประตูก็เบาลงอย่างเห็นได้ชัด
ควันดำที่ไหลเข้ามาในบ้านลดลงไปกว่าร้อยละเจ็ดสิบถึงแปดสิบ
เหลียงโหย่วชีเห็นว่าสถานการณ์ดีขึ้นเล็กน้อยจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ภรรยาทั้งสาม พวกเธอหยุดเถอะ! พวกเธอตายไปแล้ว ตายไปแล้วจริงๆ ขอให้พวกเธอไปสู่สุขคติเถอะนะ! อย่ากลับมาหาฉันอีกเลย อย่ากลับมาอีก ไปเถอะนะ!” เหลียงโหย่วชีร้องไห้ขณะพูด
แต่ภายนอกกลับมีเสียงเย็นเยือกและเต็มไปด้วยโทสะดังตอบกลับมา
“เหลียงโหย่วชี เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
“เหลียงโหย่วชี มามีลูกกับฉันซะ!”
“เหลียงโหย่วชี แกไม่มีวันหนีฉันพ้น!”
เสียงเหล่านั้นไม่เพียงแค่โกรธเกรี้ยว แต่ยังต่ำและแหบพร่าจนทำให้ขนลุกชัน
พวก
