พวกเราสามคนมารวมตัวกันอีกครั้ง
เม่าจิ้งกล่าวเสียงต่ำ “ศิษย์น้อง พลังของวิญญาณอาฆาตสามตนนี้เป็นยังไงบ้าง”
พานหลิงทำหน้าจริงจัง ตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ศิษย์พี่ ผีสามตนนี้เคยทำร้ายคนมาก่อนแน่นอน...พวกมันแข็งแกร่งมาก พลังอาฆาตที่แผ่ออกมาจากพวกเธอนั้นหนักหน่วงจนแทบลบล้างไม่ได้ มันใกล้เคียงกับวิญญาณอาฆาตระดับอาภรณ์เหลืองเข้าไปทุกขณะ!
“ในบรรดาพวกเธอนั้น วิญญาณที่นั่งอยู่ทางซ้ายมีพลังแข็งแกร่งที่สุด ส่วนตนที่อยู่ตรงกลางอ่อนแอที่สุด หากเราต้องปะทะกันตรงๆ ด้วยระดับพลังของพวกเราในตอนนี้ แม้เราทั้งสามจะร่วมมือกันก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเธอ
“ฉันยังคงเห็นด้วยกับแผนของพี่เจียง คืนนี้เราต้องปกป้องบ้านหลังนี้ไว้ ไม่ให้พวกเธอเข้ามาได้ หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าโดยตรงเพื่อลดความเสี่ยงที่ตัวเองจะตกอยู่ในอันตราย รอให้ถึงวันพรุ่งนี้ เราจะทำลายหลุมศพอาฆาตของพวกเธอ จากนั้นค่อยประกอบพิธีขับไล่วิญญาณ
“ส่วนการส่งพวกเธอไปเกิดนั้น ฉันคิดว่าแทบไม่มีหวังเลย” พานหลิงกระซิบเบาๆ
ผมกับเม่าจิ้งพยักหน้าแสดงความเห็นด้วยอย่างพร้อมเพรียงกัน