ไฟสีขาวจางอันแผ่วเบาเท่านั้น ซึ่งไม่มีผลอะไรเลยกับรากไม้ที่รัดขาผมอยู่
อาคมสายฟ้า…ล้มเหลว!!
ผมจ้องมองมือของตัวเองด้วยความสิ้นหวัง ก่อนเงยหน้ามองปากขนาดมหึมาที่กำลังจะกลืนกินผม
จบแล้ว…
ในชั่วพริบตานั้นเอง ร่างของผมก็ถูกดึงเข้าไปในปากของต้นหวย!
“น้องชาย… ลาก่อน...”
ผมยังคงได้ยินเสียงของหลงเจี๋ยแว่วอยู่ด้านหลัง
รยางค์ภายในปากของมันพุ่งเข้าหาผมอย่างรวดเร็ว พันรัดตัวผมไว้แน่น
รยางค์เหล่านั้นเรียวเล็ก รัดกันเป็นชั้นหนาแน่นราวกับเส้นผม มันต้องการมัดร่างผมให้แน่นจนขาดอากาศหายใจ ก่อนจะฉีกเป็นชิ้นๆ แล้วกลืนกินเหมือนกับเหล่าหนู แมว และสุนัขพวกนั้น!
“ได้เวลาจัดการแกแล้ว…”
ดวงตาสีเขียวเข้มสองดวงในความมืดจับจ้องมาที่ผมด้วยความตื่นเต้น กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผสมกับกลิ่นดอกหวยยิ่งทำให้รู้สึกคลื่นไส้ ขณะที่ปากของมันค่อยๆ หุบเข้าหากัน เตรียมจะขังผมไว้ภายในลำต้น
ผมไม่อยากตาย! ผมไม่มีวันยอมถูกต้นหวยกินเด็ดขาด!
แม้เมื่อครู่การใช้อาคมสายฟ้าจะล้มเหลว ทำให้ผมแทบหมดหวัง แต่จนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย ผมยังคงมีโอกาส!
หากสามารถปล่อยพลังสายฟ้าออกมาได้ก่อนจะขาดอากาศหายใจ ผมอาจยังรอดได้!
ตอนนี้ผมถูกพันธนาการจ
