งเจี๋ยเริ่มแนะนำตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ
เขาเล่าว่า ตอนยังมีชีวิตเขามีลูกน้องมากมาย นั่งดื่มกินกันทุกวัน แต่กลับเสียชีวิตอย่างน่าเศร้า เขาดื่มหนักเกินไป จึงตายเพราะพิษสุรา
ที่บ้านของเขาไม่มีญาติพี่น้องเลย ตอนนี้ศพของเขายังไม่มีใครมารับไปจัดการ บรรดาเพื่อนฝูงที่เคยพูดว่าจะยอมสละชีวิตให้ก็ไม่แม้แต่จะมาดูศพเขาสักครั้ง แถมหนึ่งในนั้นยังไปคบหากับผู้หญิงของเขาอีกด้วย
นั่นทำให้เขาต้องวนเวียนอยู่ในโรงพยาบาลมาเดือนกว่าแล้ว ไปที่ไหนก็ไม่ได้
ตายเพราะดื่มเหล้าเกินขนาด…คิดๆ ไปแล้ว มันก็คงเป็นชะตากรรมของเขา
ศพของเขาจะถูกเก็บไว้ที่โรงพยาบาลระยะหนึ่ง ก่อนส่งไปฌาปนกิจ ส่วนระยะเวลาในการจัดเก็บก็ขึ้นอยู่กับแต่ละโรงพยาบาล ถ้าไม่มีใครมารับอัฐิไปภายในสองถึงสามปี ทางสถานประกอบการก็อาจทำลายอัฐิทิ้งโดยไม่มีพิธีกรรมใดๆ
ถึงตอนนั้น เขาคงกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไร้จุดหมาย
โชคดีที่เขาได้พบกับผม และยังให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับต้นหวยกินคน ถือว่าช่วยผมไว้ไม่น้อย ผมจึงตั้งใจจะช่วยส่งเขาไปเกิดใหม่
สำหรับผม การส่งวิญญาณไปภพหน้าเป็นเรื่องที่ทำได้ง่ายๆ แค่จุดธูป ดำเนินพิธีเพียงหนึ่งนาทีก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว
แต่สำหรับหลงเจี๋ย นี่คือเรื
