์จางพยักหน้า “ใช้ได้ๆ หลังจากผ่าตัดหายดีแล้วให้มาฝึกงานที่โรงพยาบาลเราได้เลย”
“โอ้ ขอบคุณศาสตราจารย์จาง ขอบคุณอาจารย์อู๋ครับ…” ผมรีบกล่าวขอบคุณ
ทีมแพทย์ยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปตรวจคนไข้รายอื่น
ผมถอนหายใจแรง รู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านการสอบสัมภาษณ์
ในตอนนั้นเอง อาจารย์ที่นอนอยู่บนเตียงข้างๆ ขยับตัว ผมหันขวับไปมอง เห็นว่าอาจารย์ลืมตาตื่นแล้ว
“อาจารย์ ท่านฟื้นแล้ว!” พูดจบ ผมรีบลุกขึ้นจากเตียง
อาจารย์พยักหน้าให้ผมเบาๆ
“อาจารย์ เป็นยังไงบ้าง” ผมถามพลางกดปุ่มเรียกพยาบาล “พยาบาล ผู้ป่วยเตียงหกสิบเจ็ดฟื้นแล้ว”
“พอไหว แค่เจ็บหน้าอกกับเวียนหัวนิดหน่อย” อาจารย์ตอบด้วยเสียงแหบพร่า
“อาจารย์ กระดูกหน้าอกของท่านหักสองจุด อย่าขยับตัวมาก”
“อืม” อาจารย์ครางรับเบาๆ
ผมช่วยถอดหน้ากากออกซิเจนให้เขา
ไม่นาน พยาบาลกับหมอก็เข้ามาตรวจอาการ พวกเขาให้อาจารย์จิบน้ำเกลือ แล้วสั่งยาเพิ่ม ก่อนจะออกไป
ต้องเฝ้าสังเกตอาการต่อ ถ้าร่างกายฟื้นตัวดี ไม่มีการติดเชื้อ อีกหนึ่งสัปดาห์ก็สามารถออกจากโรงพยาบาลได้
หลังจากแพทย์ออกไปแล้ว อาจารย์หันมาถามผม “เรื่องที่ทะเลสาบหนานเทียน จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”
อาจารย์ยังถามต่อถึงเหตุการณ์ห
