ปลอดภัยแล้วใช่ไหม” เขาถามด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
ซุนโหย่วที่กำลังขับรถและหวังเหมิงที่นั่งข้างคนขับต่างเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ พวกเขาอยากรู้ว่าตอนนี้ทะเลสาบหนานเทียนปลอดภัยจริงหรือยัง
ผมเอนหลังพิงเบาะ ก่อนพูดขึ้น “ไม่มีปัญหาแล้ว เรื่องที่ทะเลสาบหนานเทียนถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว ทั้งผีร้ายและศพถูกกำจัดหมดแล้ว แต่ในทะเลสาบยังมีอีกสองสามศพที่ยังไม่ได้เก็บขึ้นมา พรุ่งนี้เช้าแค่ให้ใครสักคนลงไปลากขึ้นมาช่วงกลางวันก็พอ คนจากฌาปนสถานไป๋สือจะมารับศพเอง หลังจากนั้น อุทยานของพวกคุณก็สามารถเปิดให้บริการตามปกติได้แล้ว”
จั่วต้าเหนียนและพรรคพวกต่างเป็นเพียงคนธรรมดา ผมจึงไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่านี้
เมื่อทั้งสามคนได้ยินดังนั้นก็เผยสีหน้าตื่นเต้น
จั่วต้าเหนียนถึงกับตบขาตัวเองดังป้าบ ก่อนเอ่ยออกมา “ดีมาก! ยอดเยี่ยมจริงๆ อาจารย์ซ่งและอาจารย์เจียง ไม่เสียแรงที่เป็นมือหนึ่งของที่นี่!”
ผมไม่ได้พูดอะไร
มือหนึ่งที่ไหนกัน…หากไม่มีเสี่ยวอวี่ ผมกับอาจารย์คงตายอยู่ที่ทะเลสาบหนานเทียนไปแล้ว
ขณะเดียวกัน ซุนโหย่วที่กำลังขับรถก็พูดขึ้น “คุณจั่ว แล้วเราจะไปหาคนมาเก็บศพจากไหนล่ะ ตอนนี้ไม่มีใครในพื้นที่อยากมาที่ท
