ขานึกถึงอดีตที่เขาเคยพยายามฝังกลบไปในความทรงจำ
แต่นักพรตเก้าศพไม่สนใจสิ่งที่อาจารย์พูด มันยังคงดึงวิญญาณของผมต่อไป
ตอนนี้กว่าครึ่งร่างของวิญญาณผมหลุดออกจากร่างไปแล้ว และเมื่อเห็นว่าใกล้จะสำเร็จ มันก็คว้าตัวผมเหวี่ยงลงไปบนพื้น มือข้างหนึ่งร่ายคาถาใส่ร่างของผม ส่วนวิญญาณของผมยังคงถูกกระชากออกไปเรื่อยๆ
หุ่นฟางของมันเริ่มแสดงสีหน้าตื่นเต้น จากนั้นก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสะใจ “ไอ้หนูนี่ดื้อดึงไม่เบา แต่ฉันก็แค่ต้องใช้แรงเพิ่มอีกหน่อย…” พูดจบก็กระโดดถอยหลังไปสองก้าว จากนั้นยื่นสองมือไปด้านหน้าพร้อมออกแรงกระชาก
‘แควก!’ เสียงแหลมดังขึ้นพร้อมกับที่วิญญาณของผมถูกดึงออกจากร่างมากขึ้น
“อ๊ากกก!”
เจ็บปวด…เจ็บปวดจนแทบขาดใจ…
เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดดังก้องไปทั่ว วิญญาณของผมเหลือเพียงแค่เท้าที่ติดอยู่ในร่างกาย และยังคงถูกดึงออกไปทีละนิด…
ตอนนี้ข้อเท้าของผมโผล่ออกจากร่างกายแล้ว หากเท้าของผมหลุดออกจากร่างเมื่อไร ทุกอย่างก็จบ!
แม้ในภายหลังจะสามารถเรียกวิญญาณกลับเข้าไปได้ แต่ชีวิตของผมจะสั้นลงอย่างแน่นอน…
นักพรตเก้าศพเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น ก่อนตะโกนลั่น “ออกมาเถอะ! วิญญาณสัตว์เลี้ยงของฉัน!”
สิ้นคำ ม
