ันออกแรงดึงสุดตัว
ฝ่าเท้าของผมโผล่ออกมาแล้ว…อีกเพียงแค่เสี้ยววินาที วิญญาณของผมก็จะถูกฉีกออกจากร่างอย่างสมบูรณ์ และหากวิญญาณถูกดึงออกจากร่างด้วยวิธีนี้ หัวใจในร่างจะหยุดเต้นทันที!
เวลาที่จะนำวิญญาณกลับเข้าร่างมีเพียงไม่เกินสิบนาที… แตกต่างจากกรณีของหลี่เสี่ยวหมิ่นโดยสิ้นเชิง
อาจารย์มองดูทุกอย่างอยู่ตรงนั้น สายตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เขาค่อยๆ หลับตาลงด้วยความเจ็บปวด
และผม…ก็ทำใจยอมรับความตายที่กำลังมาถึง
แต่ชะตาของผมยังไม่ถึงฆาต!
เพราะในเสี้ยววินาทีก่อนที่วิญญาณของผมจะถูกกระชากออกไปจนหมด ร่มปรภพที่ร่วงอยู่ระหว่างผมกับหุ่นฟางก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น
อักษร “雨” ที่สลักอยู่บนก้านร่มปรภพพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงสด และทันทีที่มันเปลี่ยนเป็นสีแดงสด ร่มปรภพที่ล้มอยู่บนพื้นก็ลุกขึ้นตั้งตรงด้วยตนเอง
‘วู้ม!’ เสียงระเบิดดังกึกก้องพร้อมกับไอหยินอันบ้าคลั่งที่พุ่งออกจากร่มดำ
กลุ่มหมอกดำพวยพุ่งขึ้นไปบนฟ้า สายลมเย็นยะเยือกปั่นป่วนไปทั่ว
‘ฟู่!’ ลมหมุนรุนแรงซัดหมอกดำกระจายออกไปจนหมด พลังที่แผ่ออกมานั้นหนักหน่วงราวกับสึนามิพัดกระหน่ำ มันปกคลุมทั่วทั้งทะเลสาบหนานเทียนในพริบตา
อาจารย์เบิกตากว้าง มองมาทางผมด
