แน่น กระชับกระบี่กระดูกปลาพุ่งเข้าหาหุ่นฟางทันที!
แต่นักพรตเก้าศพแข็งแกร่งเกินไป แม้ตรงหน้าจะเป็นเพียงหุ่นเชิด ทว่าพลังของมันอยู่เหนือกว่าผมมาก
ทันทีที่ผมพุ่งเข้าไปโจมตี มันเพียงแค่สบตาผมแวบเดียวก็สามารถฟาดกระบี่กระดูกปลาในมือผมกระเด็นออกไป
ผมกำร่มปรภพแน่น เตรียมฟาดมันสุดแรง
แต่ก่อนที่ผมจะลงมือ มันกลับใช้มืออีกข้างคว้าข้อมือผมไว้
พละกำลังของมันหาศาล มันบิดแขนผมจนขยับไม่ได้ ปลายเล็บที่ทำจากฟางของมันแทงทะลุเข้ามาในผิวหนัง
เลือดไหลซึมไปตามข้อมือ หยดลงบนโครงร่มและผืนร่มอย่างช้าๆ
ด้วยแรงบีบอันน่าสะพรึงของมัน ผมถูกบังคับให้คลายมือจากร่มปรภพ ส่วนมือข้างที่ถือกระบี่กระดูกปลายังชาไม่หาย
แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็กำหมัดแน่น ก่อนจะเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ใบหน้ามันอย่างเต็มแรง
“ปัง!”
กำปั้นกระแทกเข้าที่หน้าหุ่นฟางอย่างจัง
แต่ผลลัพธ์…
ช่างไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง มันไม่สะเทือนแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับใช้มือข้างเดิมที่ฟาดกระบี่ผมกระเด็นคว้าลำคอผมเอาไว้ แล้วยกตัวผมขึ้นสูง
ผมหายใจไม่ออก แรงในร่างค่อยๆ หดหาย
“เสี่ยวเจียง…” อาจารย์มองมาที่ผมด้วยความตื่นตระหนก เสียงของเขาแหบพร่า เลือดไหลออกมาจากมุมปาก แต
