ออกมาเสีย!”
พูดจบ มันยกมือคว้าหน้าผากผมพลางตะโกนเสียงเย็น “ออกมา”
ในเสี้ยววินาทีนั้น ผมรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างสั่นสะท้าน ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย
ผมรู้สึกได้ว่า วิญญาณของผมกำลังถูกดึงออกจากร่างอย่างช้าๆ พลังดึงดูดจากมือของมันแข็งแกร่งเกินกว่าที่ผมจะต่อต้านได้ ไม่ว่าจะดิ้นรนแค่ไหนก็ไร้ผล
เพียงชั่วพริบตา…ส่วนศีรษะของวิญญาณผมก็โผล่ออกมาจากร่างกายแล้ว ผมถึงขั้นมองเห็นใบหน้าตนเองได้
“เอาฉันไปแทน! อย่ายุ่งกับศิษย์ฉัน!” อาจารย์กรีดร้องสุดเสียง พยายามจะยันกายลุกขึ้น แต่ทุกอย่างไร้ผล ร่างกายของเขาถูกพันธนาการด้วยสายหมอกดำเต็มไปหมด
ดูเหมือนไอ้ปีศาจตนนี้จะกลัวว่าอาจารย์จะขัดขวางจึงสะกดเขาเอาไว้
วิญญาณของผมถูกดึงออกจากร่างไปทีละนิด ความตายกำลังคืบคลานเข้ามาทุกขณะ…