้งคู่ต้องตาย ศพของเราจะถูกนำไปโยนลงทะเลสาบหนานเทียน กลายเป็นผีดิบรับใช้มัน…
ศีรษะของหุ่นฟางเองก็สังเกตเห็นว่าผมพุ่งเข้าไปหามัน ดวงตาสีดำวาวเรืองแสงขึ้นมาอีกครั้ง เศษฟางที่ลอยอยู่กลางอากาศพุ่งใส่ผมราวกับเข็มเหล็กอันแหลมคม
เสียง ‘ฉัวะๆๆ!’ ดังสนั่น
มันตั้งใจจะสังหารผมให้ตายคาที่ แต่ผมรีบกางร่มปรภพออกทันที ร่มปรภพบดบังร่างของผม ป้องกันเศษฟางเหล่านั้นได้ทั้งหมด ไม่มีแม้แต่ชิ้นเดียวที่ทะลุผ่านเข้ามาได้
เมื่อผมเข้าใกล้ศีรษะของมันมากขึ้น ก็ตวัดร่มปัดเศษฟางที่ขวางทาง มือขวาชูกระบี่กระดูกปลา ตั้งใจจะแทงทะลุศีรษะหุ่นฟางให้สิ้นซาก
แต่ก่อนที่ผมจะทันได้ลงมือ ศีรษะของมันพลันลอยขึ้นกลางอากาศ ปากสีแดงสดอ้ากว้าง เผยให้เห็นฟันฟางที่แหลมราวกับใบเลื่อย
มันส่งเสียงคำรามดัง “อ๊าวววว!” ก่อนพุ่งเข้ามาหาผม หวังจะกัดลำคอให้ขาดกระจุย
แม้จะเร็ว แต่โอกาสนี้อาจารย์เดิมพันด้วยชีวิต แล้วผมจะยอมให้มันหลุดรอดไปได้อย่างไร!
