!’ ดังขึ้น แขนข้างเดียวของมันเบี่ยงวิถีกระบี่ออกไปเล็กน้อย
ถึงแม้จะไม่โดนจุดสำคัญเต็มๆ แต่ก็เพียงพอให้ศีรษะของมันถูกตัดขาดกระเด็นออกจากลำตัว
ร่างหุ่นฟางระเบิดออกเป็นเศษฟางกระจัดกระจายเต็มฟ้า ศีรษะที่ถูกตัดหลุดจากร่างกลิ้งไปกับพื้น ผ่านม่านหมอกดำอันมืดมิด ก่อนจะหยุดนิ่ง แต่ดวงตาของมันยังคงส่องประกายแสงดำวาววับ ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและดุร้าย
เศษฟางมากมายที่ลอยอยู่กลางอากาศถูกพลังแห่งความมืดดึงดูดให้รวมตัวกันอีกครั้ง พวกมันเริ่มเคลื่อนที่ไปรวมกันที่ศีรษะของหุ่นฟาง หวังจะสร้างร่างขึ้นมาใหม่
ผมเบิกตากว้าง
นี่คือโอกาส!
หลังจากอาจารย์ใช้คาถาอันทรงพลัง สีหน้าของเขาก็ซีดเผือดในทันที
เขาแทบจะยืนไม่อยู่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเปล่งเสียงตะโกนสุดกำลัง “ตอนนี้แหละ!”
ทันทีที่อาจารย์ตะโกน ร่างของเขาก็ทรุดฮวบลงกับพื้น
อาจารย์ดูอ่อนแรง หายใจลำบาก…
ผมไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว พุ่งตรงไปยังศีรษะของหุ่นฟางทันที! มือซ้ายกำร่มปรภพแน่น มือขวาถือกระบี่กระดูกปลา
แม้ร่างกายจะอ่อนแรง แม้ทุกก้าวจะเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่ผมกัดฟันพุ่งไปข้างหน้า อาจารย์ยอมเดิมพันด้วยชีวิตเพื่อสร้างโอกาสนี้ ถ้าผมทำพลาด ไม่เพียงแต่เราทั