๋าเสื้อ ก่อนจะหยิบบางสิ่งออกมา
ผมเบิกตากว้างจ้องดู พบว่าสิ่งที่อาจารย์หยิบออกมาเป็นเพียงก้อนหินกลมธรรมดา
มันมีสีเทาน้ำตาล ภายนอกดูไม่มีอะไรพิเศษ ดูเหมือนจะเป็นแค่หินก้อนหนึ่ง
แต่เมื่ออาจารย์หยิบมันออกมา และสามารถใช้วิเคราะห์ว่ามีเคราะห์ภัยจากมนุษย์อยู่จริง นั่นหมายความว่าก้อนหินนี้ต้องไม่ใช่ของธรรมดาแน่
“อาจารย์ หินก้อนนี้มันคืออะไรหรือ” ผมถามออกไปด้วยความสงสัย อยากรู้คำตอบ
แต่ใครจะคิดว่าทันทีที่ผมพูดจบ ยังไม่ทันที่อาจารย์จะเอ่ยตอบ เสียงที่แปลกประหลาดและแหบพร่าดังขึ้นมา
“นั่นเรียกว่าลูกแก้ววิญญาณ…”
ทันทีที่เสียงนี้ดังขึ้น ผมและอาจารย์ต่างรู้สึกสะดุ้งในใจ ในขณะเดียวกัน พวกเราก็เงยหน้ามองไปข้างหน้า
ลมเย็นยะเยือกพลันพัดผ่านรอบตัวเรา ต้นไม้สองข้างทางเริ่มสั่นไหว ใบไม้แห้งปลิวว่อนเกลื่อนพื้น
เสียงลมดัง “หวือ” พัดเอาใบไม้แห้งกระจายเต็มท้องฟ้า พุ่งตรงมาที่ผมและอาจารย์
เมื่อเห็นใบไม้แห้งพัดกรูเข้ามา ผมตึงเครียดขึ้นมาทันที
อาจารย์ก้าวขึ้นไปข้างหน้า กันตัวผมไว้ข้างหลัง แล้วรีบเก็บลูกแก้วหินนั้นพลางชักกระบี่ไม้ท้อที่สะพายอยู่บนหลังออกมา
กระบี่ฟาดปะทะใบไม้แห้งที่พุ่งเข้ามาเกิดเสียง ‘บู้ม’ ดังสนั่น
ใบ
