าะเบาๆ ก่อนจะเดินกะเผลกไปที่ริมทะเลสาบสองก้าว “พวกแกดูสิ ทิวทัศน์ที่นี่งดงามเพียงใด! หากได้ตายที่นี่ก็นับว่าไม่เลวเลย หลังจากพวกแกตายไป ฉันจะนำศพของพวกแกไปเลี้ยงต่อในทะเลสาบ
“พวกแกลองคิดดูสิ ได้แหวกว่ายอยู่ในทะเลสาบอันงดงามนี้เหมือนกับปลา มันไม่ใช่เรื่องที่ยอดเยี่ยมมากหรือ”
หุ่นฟางพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ผมกลับรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
มันเอาศพไปเลี้ยงเหมือนปลา? ต้องเป็นพวกวิปริตขนาดไหนกัน
ไอ้หมอนี่ไม่ใช่พวกจิตวิปลาสก็เป็นฆาตกรโรคจิต…
อาจารย์สบถออกมาทันที “ไอ้เวรนี่!”
พูดจบเขาหยิบลูกแก้วออกมาอีกครั้ง
เมื่อหุ่นฟางเห็นอาจารย์หยิบลูกแก้วหินออกมา ดวงตาที่วาดด้วยสีดำของมันหรี่ลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “ส่งมาให้ฉัน นี่คือสิ่งที่ทำจากกะโหลกศีรษะของคนสี่สิบเก้าคนแล้วนำมาบดเป็นผง จากนั้นนำเลือดของเด็กชายหญิงสิบคู่มาผสมและปรุงแต่งขึ้น ขั้นตอนซับซ้อนมาก อย่าทำมันเสียหายเด็ดขาด!”