ีทั้งร่มดำ แส้กระดูกงู และกระบี่กระดูกปลาอยู่ในมือ หากมันกล้าเข้ามา ผมก็พร้อมจะสังหารมันเช่นกัน!
และดูเหมือนว่า ผีพรายตาขาวตัวนี้จะไม่รู้จักประเมินสถานการณ์เลยแม้แต่น้อย
มันถูกความโกรธครอบงำจนบ้าคลั่ง
หลังจากส่งเสียงคำรามอย่างดุร้าย ก็ว่ายน้ำพุ่งเข้ามาหาผมอีกครั้ง
เมื่อปีนขึ้นมาบนเรือ มันจ้องผมด้วยสายตาอาฆาตสุดขีด ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างน่าสยดสยอง ก่อนพุ่งตัวใส่ผมสุดกำลัง!
แต่ผมกลับยิ้มเย็น
หลังจากดูดซับปราณต้นกำเนิดมาหลายเฮือก ตอนนี้พลังในร่างกายผมเต็มเปี่ยมยิ่งกว่าที่เคย
หนึ่งต่อหนึ่ง
ผมจะกลัวมันได้อย่างไร!
ในจังหวะที่มันว่ายพุ่งเข้ามา ผมทิ้งร่มดำในมือไปแล้ว
มือซ้ายเริ่มรวบรวมพลัง ผสานมุทราวิชาสายฟ้าทั้งเจ็ดอย่างรวดเร็ว
และในวินาทีที่มันปีนขึ้นมาอยู่บนเรือ ผมก็เปล่งเสียงตะโกนกึกก้อง “อัสนีสวรรค์กัมปนาท ปราณต้นกำเนิดไม่ขาดสาย! ข้าขอยืมอำนาจแห่งสายฟ้า พิฆาตปีศาจร้าย! อาคมสายฟ้า หัตถ์อัสนี!”
ทันทีที่สิ้นเสียง ผีพรายตาขาวตัวนั้นก็พุ่งใส่ผมอย่างดุดัน!
ทั่วร่างของมันเต็มไปด้วยพลังอาฆาต กรงเล็บและเขี้ยวแหลมคมพร้อมใจกันโจมตีมาที่ผม
ในสถานการณ์ปกติ แรงกายของผมคงต้านรับไม่ไหวแน่นอน
แต่เวลานี้ สิ่งที่
