ผมใช้อยู่ คือ ‘วิชาสายฟ้า’!
วิชาที่ทรงพลังที่สุดที่ผมครอบครองในตอนนี้!
เพียงออกคำสั่งหนึ่งคำ ผมรู้สึกได้เลยว่าพลังปราณในตันเถียนถูกสูบไปกว่าครึ่งในพริบตา
และในมือของผมก็มีสายฟ้าแลบวาบขึ้นมา!
ในชั่วขณะที่ฟาดฝ่ามือออกไป สัญลักษณ์สายฟ้าที่วาดอยู่กลางฝ่ามือผมก็เริ่มรวบรวมพลัง แปรเปลี่ยนจากปราณเป็นสายฟ้าอย่างรวดเร็ว!
ผมประจันหน้ากับผีพรายตาขาวตัวนั้นในระยะประชิด
“เปรี้ยง!”
เสียงฟ้าผ่าดังลั่น!
สายฟ้าแผ่ออกจากฝ่ามือของผมระเบิดใส่ทันที!
ในเสี้ยววินาทีนั้น ผีพรายตาขาวที่กำลังพุ่งเข้ามารับรู้ถึง ‘ความตาย’ และ ‘ภัยอันตราย’ อันรุนแรง!
ใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมันพลันเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกหวาดกลัวสุดขีด
มันพยายามจะหนี อยากจะหลบให้ไกลจากผม
แต่ก็สายเกินไปแล้ว!
ในพริบตาที่สายฟ้าระเบิดออกมา ผีพรายตาขาวตนนั้นยังไม่ทันได้เปล่งเสียงร้องโหยหวนออกมาสักคำ ก็สลายกลายเป็นผงธุลีอย่างสมบูรณ์!