ข้างหน้าอย่างแรง
ผีพรายเห็นผมพุ่งแทงมาก็ยื่นมือจับกระบี่กระดูกปลาของผมเอาไว้แน่น ทำให้ผมไม่สามารถแทงต่อไปได้แม้แต่นิดเดียว
เสียง “ซู่ๆ” ดังขึ้น พร้อมควันดำที่ลอยออกมา
ผีพรายเบิกตาสีขาวขุ่นกว้าง จ้องมองผมอย่างโหดเหี้ยม พลางส่งเสียงคำรามต่ำๆ “ตัวแกอบอุ่นเหลือเกิน ขอฉันสัมผัสหน่อย!”
พูดจบ มืออีกข้างก็พุ่งตรงมาที่ท้องของผมทันที
มันต้องการคว้านท้องผม
เมื่อเห็นดังนั้น ผมรีบยกเท้าถีบหน้ามันอย่างแรง
“ไปตายซะ!”
ผมใช้พลังทั้งหมดเตะออกไป ทำให้มันถูกถีบตกน้ำทันที
แต่เพิ่งถีบผีพรายตัวนั้นลงน้ำไป บริเวณหัวเรือกลับมีผีพรายอีกสองตัวปีนขึ้นมา
ผีพรายสองตัวนี้ตัวหนึ่งอ้วน ตัวหนึ่งผอม ตัวหนึ่งสูง อีกตัวหนึ่งเตี้ย ทั้งคู่เต็มไปด้วยไอผีและพลังอาฆาตหนาแน่น
ใบหน้าซีดขาว ดวงตาขาวขุ่น ฟันแหลมคมสีดำทั้งปาก ร่างกายเปียกชุ่มไปหมด ลิ้นที่เลียริมฝีปากนั้นชวนขนลุก
พอปีนขึ้นเรือมา ทั้งสองตัวก็สูดลมหายใจเข้าไปแรงๆ สองครั้ง
“อา อบอุ่นดีจริงๆ”
“กินมันซะ จะได้อบอุ่นกว่านี้!”
ผีพรายทั้งสองตัวเอ่ยขึ้น
การต่อสู้หนึ่งต่อสองบนเรือแคบๆ แบบนี้ ผมรู้ดีว่าไม่ง่ายแน่ จึงรีบเก็บแส้กระดูกงูไว้ที่เอว แล้วหยิบร่มดำออกมา
