งหนาแน่นขึ้นไปอีก
พอมองย้อนกลับไปอีกครั้ง ผมไม่เห็นเงาของอาจารย์แล้ว
ผมรู้สึกถึงลางไม่ดี รีบพายเรือต่อไปไม่หยุด
แต่เรือกลับเคลื่อนที่ได้ช้ามาก ไม่สามารถเพิ่มความเร็วได้เลย
นอกจากนี้ หมอกรอบข้างยังหนาขึ้นเรื่อยๆ
ยันต์ที่อาจารย์วาดไว้บนดาดฟ้าเรือเริ่มเรืองแสงสีแดงเข้ม
ผมมองไปรอบๆ และมองไปที่ผิวน้ำ
แม้จะดูสงบดี แต่ไอวิญญาณกลับกระจายไปทั่ว
ตอนนี้ ต่อให้ใช้เท้าคิดก็รู้ว่าวิญญาณร้ายต้องกำลังตามผมมาแน่ๆ
มันคงรู้ดีว่าอาจารย์ไม่ใช่คนที่จะยุ่งได้ง่ายๆ จึงเลือกมารังแกคนอ่อนแออย่างผมแทน
แต่ด้วยยันต์ที่อาจารย์ทิ้งไว้ให้ ขอแค่ผมรักษาสติให้มั่นคงและยังอยู่บนเรือที่กำลังเคลื่อนตัวช้าๆ นี้ อีกประมาณสิบกว่านาทีก็น่าจะกลับขึ้นฝั่งได้อย่างปลอดภัย
ดังนั้น ผมจึงเฝ้าระวังอย่างเต็มที่ มองไปรอบๆ อย่างไม่วางตา เตรียมการป้องกันอย่างดีที่สุด
มือซ้ายถือแส้กระดูกงู มือขวาถือกระบี่กระดูกปลา ด้านหลังแบกร่มปรภพ บนฝ่ามือยังได้วาดสัญลักษณ์สายฟ้าไว้ล่วงหน้าแล้ว
แม้พลังโจมตีจะไม่มาก แต่สำหรับการป้องกันตัวเองนั้นถือว่าเพียงพอแน่นอน
เรือยังคงแล่นผ่านหมอกหนาทึบอย่างช้าๆ เบื้องหลังผมมองไม่เห็นอาจารย์อีกต่อไปแล้ว แต่ยังได้ยินเสียง
