ดการเอง”
“อาจารย์ ท่านต้องระวังตัวนะ!” ผมกล่าวย้ำอีกครั้ง
อาจารย์พยักหน้ารับอีกครั้ง ก่อนยกเท้าถีบท้ายเรือของผมเต็มแรง
เรือของผมพุ่งออกไปด้านหน้าทันที
ผมนั่งอยู่บนเรือ มองดูอาจารย์ที่ค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ
ผมไม่พูดอะไรให้เสียเวลา ยิ่งไม่คิดจะสร้างปัญหาให้อาจารย์อีก รีบหยิบไม้พายที่หักขึ้นมาพายเต็มแรง เพื่อเร่งความเร็วเรือ
เรือเคลื่อนตัวไปอย่างมั่นคงด้วยความเร็วสม่ำเสมอ นี่คงเกี่ยวข้องกับยันต์ที่อาจารย์วาดไว้แน่นอน ไม่เช่นนั้นคงไม่ราบรื่นขนาดนี้
ด้วยความเร็วระดับนี้ ใช้เวลาไม่เกินยี่สิบนาทีก็น่าจะกลับถึงฝั่งได้
เงาของอาจารย์ค่อยๆ จางหายไปในหมอกและเริ่มพร่ามัว
แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีเสียงดัง “ตูม!” จากด้านหลัง ตามด้วยเสียงน้ำกระเซ็นดัง “ซ่า!”
ผมมองไม่เห็นสถานการณ์ชัดเจน แต่รู้แน่ว่าการต่อสู้ต้องดุเดือดมาก
อาจารย์คงเริ่มใช้วิชาจัดการกับศพลอยน้ำและวิญญาณร้ายในน้ำแล้ว
ผมนั่งอยู่บนเรือ ยังคงเคลื่อนตัวผ่านหมอกไปเรื่อยๆ
พลางคิดในใจว่ารีบกลับขึ้นฝั่งก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที…
แต่ผมกลับสังเกตเห็นว่า แม้คลื่นที่นี่จะไม่รุนแรงนัก แต่เรือกลับเคลื่อนตัวช้าลงเรื่อยๆ
หมอกรอบๆ ยังคงหนาแน่นเหมือนเดิม และดูเหมือนจะยิ่
