นั้นลอยขึ้นจากใต้น้ำอย่างช้าๆ เคลื่อนเข้าหาเรือของพวกเราอย่างไม่หยุดยั้ง
เสียง “ตูม” ดังสนั่นอีกครั้ง คลื่นใหญ่ซัดกระแทกใส่เรือ
เรือทั้งสองลำสั่นไหวอย่างบ้าคลั่งราวกับจะพลิกคว่ำได้ทุกเมื่อ
ที่ห่างออกไปยังมีวังน้ำวนก่อตัวขึ้นพร้อมกับเสียงแปลกประหลาด “อู้ๆๆ” ดังมาเป็นระยะ
ตอนนี้ผมตึงเครียดสุดขีด เพราะไม่เคยจับผีในน้ำมาก่อน ทำได้เพียงพยายามรักษาสมดุลร่างกายให้มั่นคงเท่านั้น…
แต่อาจารย์กลับหัวเราะเสียงเย็นออกมาเบาๆ
“เสี่ยวเจียง เอาตาข่ายสะกดศพออกมา เตรียมโยนตาข่ายได้”
สิ้นเสียงอาจารย์ ผมรีบตอบรับทันที “ครับอาจารย์!”
แต่ยังไม่ทันขาดคำ คลื่นลูกใหญ่อีกลูกก็ซัดเข้ากระแทกข้างลำเรือ
“ตูม…”
คราวนี้คลื่นแรงกว่าเดิม น้ำสาดกระเซ็นเปียกเสื้อผ้าผมกับอาจารย์จนชุ่ม
ยันต์แทนชะตาที่แปะอยู่บนอกเราทั้งคู่โดนน้ำจนเปียกชุ่มเช่นกัน ทำให้พลังของยันต์สลายหายไป
เมื่อไม่มียันต์ปกป้องอีกต่อไป สองวิญญาณคนงานเรือที่อยู่บนเรือก็เห็นความจริงชัดเจนทันที
ดวงตาสีขาวซีดของพวกมันเบิกกว้าง แววตาเปลี่ยนเป็นดุดันน่ากลัว
จากนั้นก็พูดออกมาด้วยเสียงแหบพร่า
“พวกแกไม่ใช่ตัวจริง…”
“ไสหัวไปจากเรือของฉันเดี๋ยวนี้…”
สองวิญญาณเผยสีหน้าเหี้ยมเ
