ีไอวิญญาณอาฆาตลอยรอบตัว แต่ตอนนี้แทบไม่มีเหลือให้เห็น ถูกเรากดดันจนแทบหมดสิ้น
ต้องยอมรับเลยว่าการที่อาจารย์เลือกใช้ยันต์แทนชะตาเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องมาก
ขนาดวิญญาณยังหมดแรงขนาดนี้ ถ้าให้พวกเรามาพายเองคงหมดแรงตั้งแต่ยังไม่ทันเห็นศพหรือเจอผีด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้มีแรงงานฟรี แถมยังใช้ได้อย่างสบายใจ
ทว่าวิญญาณทั้งสองก็ดูเหมือนจะถึงขีดจำกัดแล้ว พลังวิญญาณถูกใช้ไปจนเกลี้ยง
พายไปได้ไม่ถึงสามเมตรก็ได้ยินเสียง “พลัก พลัก”
ไม้พายของเรือทั้งสองลำหักจมหายลงไปใต้น้ำ ศพที่คอยดันท้ายเรือทั้งสองร่างก็จมหายตามลงไปพร้อมกัน
ใบหน้าของวิญญาณทั้งสองซีดเผือดขึ้นมาอย่างชัดเจน
พวกมันรีบย่อตัว เอามือกุมศีรษะด้วยความตื่นตระหนก
“นางผู้นั้น… นางผู้นั้นมาแล้ว!”
“นางโกรธแล้ว! โกรธแล้วจริงๆ!!”
อาจารย์เลิกคิ้ว ยังไม่ทันได้ออกคำสั่งใดต่อ จู่ๆ คลื่นลูกใหญ่ก็พัดซัดเข้ามาบนผิวน้ำ
เสียง “ตูม” ดังลั่น เรือของเราถูกคลื่นซัดอย่างรุนแรง
ไม่เพียงเท่านั้น บริเวณผิวน้ำโดยรอบยังมีฟองน้ำผุดขึ้นไม่หยุดราวกับน้ำกำลังเดือด ชวนให้รู้สึกหลอนอย่างบอกไม่ถูก
และท่ามกลางน้ำที่ปั่นป่วนนี้เอง เราได้เห็นมือสีขาวซีดปรากฏขึ้นทีละข้าง
มือเหล่า
