ไม่คาดคิดเลยจริงๆว่าอาจารย์ของผมที่ทำงานเก็บศพมาตลอดชีวิต วันนี้แค่พาผมมาเก็บศพที่ทะเลสาบหนานเทียน กลับต้องพลาดท่าครั้งใหญ่เข้าให้
ยังไม่ทันได้ลงมือทำอะไร พอเดินมาถึงริมฝั่งทะเลสาบก็ถูกบางสิ่งในน้ำลากลงไปยังจุดน้ำลึก ตอนนี้ยังไม่รู้เป็นหรือตาย
ส่วนผม เพียงแค่สบตากับศพที่ลอยน้ำอยู่ก็เกือบจะตกน้ำไปด้วย
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ปีศาจที่สิงอยู่ในทะเลสาบหนานเทียนจะร้ายกาจถึงเพียงนี้
ไม่แปลกเลยที่มันจะก่อความวุ่นวายได้แม้ในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้คนพลุกพล่านเช่นนี้
เมื่อผมเล่าให้คนอื่นฟังว่าแค่สบตากับศพลอยน้ำก็แทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่จนเกือบตกน้ำ ทุกคนก็พากันหน้าซีด แสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาทันที
ซุนโหย่ว ผู้จัดการทั่วไปถึงกับพูดขึ้นอย่างตื่นตระหนก “แค่สบตากันแวบเดียว เสี่ยวเจียงก็เกือบถูกดึงลงน้ำ แล้วแบบนี้อาจารย์ซ่งที่ตกน้ำไปตั้งสองถึงสามนาที คง…คงไม่”
เขาพูดไม่จบด้วยซ้ำ
แต่ผมเองก็อดกังวลเรื่องนี้ไม่ได้
อาจารย์ตกน้ำไปตั้งนานแล้ว นอกจากฟองน้ำที่ผุดขึ้นมาเพียงสองลูกก็ไม่มีแม้แต่เงาอื่นใด
ผมแค่สบตากับศพลอยน้ำก็เกือบจะตกลงไปด้วย แล้วแบบนี้จะให้ทำอย่างไรดี
ผมลองคิดทบทวนถึงทุกวิธีที่ตัวเองมี ทั้งยันต์และอาวุธในมือ แต่กลับไม่มีสิ่งใดที่สามารถใช้ได้เลย
ในชั่วขณะนั้น ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรทำอย่างไรต่อ
แม้ผมจะอยากกระโดดลงไปเสี่ยงชีวิตเพื่อลากอาจารย์กลับขึ้นมา แต่ก็ไม่รู้เลยว่าควรจะลงไปทางไหน
บนผิวน้ำข
