้วเอ่ยขึ้น “ขอเปิดห้องพักหนึ่งห้องครับ”
พูดจบ ผมหยิบบัตรประชาชนวางลงบนเคาน์เตอร์
หญิงสาวพนักงานส่ายหัว “ขอโทษค่ะ ห้องเต็มแล้ว”
ได้ยินดังนั้น ผมก็ไม่ได้คิดจะเซ้าซี้
ขณะที่ผมกำลังจะเอาบัตรประชาชนคืนแล้วเดินออกไป จู่ๆ ชายวัยกลางคนที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ก็คว้าบัตรประชาชนจากมือผมไป
“มีห้องว่าง! ห้องสามศูนย์สี่ไม่ใช่ว่างอยู่หรือไง”
