ทุกอย่างก็เริ่มกระจ่าง
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงรู้ว่าผมเคยเข้าไปในตึกทดลอง
และที่เขาไม่ขัดขวางผม…เพราะเขาเองเป็นคนเปิดทางให้
อาจารย์ยังพูดต่อ “ลุงจางซานเป็นคนที่มีฝีมือสูงส่งมาก แต่เขาแทบไม่ออกจากมหา’ลัยเลย
“อีกอย่าง นายห้ามเข้าไปในตึกนั้นอีกเด็ดขาด! ครั้งก่อนที่นายเข้าไป ฉันกับลุงจางซานต้องเปลืองแรงไปไม่น้อย”
“อาจารย์ ข้างใต้ตึกนั้นมีสิ่งชั่วร้ายอะไรกันแน่ มันร้ายกาจขนาดที่ท่านยังไม่สามารถเข้าไปเลยหรือ” ผมถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ผมอยากรู้ว่ามีอะไรกันแน่ที่ถูกกดทับไว้ข้างใต้
อาจารย์ที่อยู่ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เลวร้ายเสียยิ่งกว่าที่นายจะจินตนาการได้ ผู้ที่ยิ่งฝึกพลังปราณแข็งแกร่งเท่าไหร่ก็ยิ่งไม่ควรเข้าใกล้ที่นั่น
“เอาเป็นว่า นายห้ามเข้าใกล้มันอีกเด็ดขาด! หากสิ่งที่อยู่ข้างล่างถูกปลุกขึ้นมา ไม่ใช่แค่มหา’ลัยของนาย แต่แถบนี้ทั้งหมดอาจไม่มีความสงบสุขอีกต่อไป วันหนึ่งที่นายแข็งแกร่งพอ ฉันจะบอกให้นายรู้เองว่าแท้จริงแล้วมันคืออะไร” น้ำเสียงของอาจารย์เต็มไปด้วยความจริงจัง
ผมเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับ “เข้าใจแล้วครับ อาจารย์”
ในใจรู้สึกหดหู่เล็กน้อย
ผมนึกถึงเสี่ยวอวี่ที่ยังอยู่ข้างในนั้น
เมื่ออาจารย์พูดถึงตึกนั้นด้วยความหวาดหวั่นถึงเพียงนี้ แล้วผมต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะช่วยเธอออกมาได้
อาจารย์คงจะจับสังเกตได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในน้ำเสียงของผม เขาย่อมรู้ดีถึงเรื่องราวที่
