ผมเผชิญ รวมถึงเรื่องของเสี่ยวอวี่ เขาจึงพูดขึ้นมาว่า “เอาล่ะ ช่วงนี้นายมีสอบ ตั้งใจทำข้อสอบให้ดี เรื่องของแฟนเก่านาย…ไม่ต้องกังวล ฉันถามไถ่ลุงจางซานให้แล้ว ตัวตนของเธอไม่ธรรมดาเหมือนกัน
“เธอจะไม่เป็นอะไร เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ฉันจะช่วยนายพาเธอออกมา แล้วส่งเธอไปสู่สุคติ”
น้ำเสียงของอาจารย์หนักแน่นจริงจัง ทำให้หัวใจที่เต็มไปด้วยความเศร้าหมองของผมพลันรู้สึกดีขึ้นอย่างน่าประหลาด
“ขอบคุณครับ อาจารย์”
ในขณะเดียวกัน ผมอยากถามว่าคำว่า ‘ตัวตนไม่ธรรมดา’ ที่อาจารย์กล่าวถึงนั้นหมายความว่าอย่างไร
แต่ก่อนที่ผมจะเอ่ยปากถาม อาจารย์กลับชิงพูดขึ้นมาก่อน “อย่าถามอะไรให้มากนัก ตอนนี้นายมีหน้าที่เพียงแค่ทำตามที่ฉันสอนให้ดีที่สุดก็พอ”
ผมพยักหน้ารับพลางตอบ “ครับ” เพื่อแสดงว่าผมเข้าใจ
จากนั้นผมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมาให้เขาฟัง เรื่องที่ผมกับเม่าจิ้งจัดการผีทารกและเด็กปีศาจในห้องน้ำของสวนสาธารณะบนถนนเสวียฝู่
ตอนที่อาจารย์ได้ยินเรื่องผีทารกและเด็กปีศาจ เขาแค่ตอบรับด้วยเสียง “อืมๆ โอ้ๆ” ไม่ได้แสดงท่าทีตกใจอะไร
แต่เมื่อผมเล่าว่าเด็กปีศาจตนนั้นมีดวงตาสีเขียวบนหน้าผาก มีพลังวิญญาณสูงผิดปกติ และดูเหมือนจะต้านทานคาถาได้ อาจารย์ก็ไม่สามารถนิ่งเฉยได้อีกต่อไป และสั่งให้ผมเล่าให้ละเอียดขึ้น
หลังจากฟังจนจบ เขาสบถออกมาอย่างหัวเสีย “บัดซบ! ไอ้หมอนั่นกล้ามาอาละวาดถึงเขตของฉันจริงๆ! ถ้าจับมันได้ล่ะก็ ไม่ตาย
