นักพรตเก้าศพ…
วันศุกร์การสอบปลายภาคเสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ ภาคเรียนนี้จบลงแล้วเทอมหน้า พวกเราทุกคนต้องเริ่มออกฝึกงาน…แต่ทั้งหมดนั้นไม่สำคัญสำหรับผมอีกต่อไป ตอนนี้ สิ่งที่ผมให้ความสำคัญที่สุดคือการฝึกวิชาปราบวิญญาณทว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดในวันนี้ไม่ใช่การปิดภาคเรียน ไม่ใช่งานเลี้ยงส่งเพื่อนร่วมชั้น แต่เป็นข้อความที่ลุงจางซานฝากมาถึงผมผมมองสายฝนโปรยปรายกับพยากรณ์อากาศที่บอกว่าฝนจะตกต่อเนื่องไปจนถึงวันพรุ่งนี้นี่หมายความว่า คืนนี้คือเวลาดีที่สุดที่จะไปเอาของซึ่งเสี่ยวอวี่ทิ้งไว้ให้เพราะเธอบอกให้ไปรับมันตอนยามจื่อ ผมจึงอยู่ในหอพักคนเดียวจนถึงสามทุ่ม ก่อนจะออกเดินทางจุดนัดพบห่างจากมหาวิทยาลัยไม่ไกลนัก เพียงแค่สองป้าย ใช้เวลาเดินทางไม่ถึงยี่สิบนาทีป้ายนั้นมีชื่อว่า ‘ถงซิน’ผมกางร่มออกจากมหาวิทยาลัย มุ่งหน้าไปยังป้ายนั้น หัวใจเต็มไปด้วยความกังวลและความคาดหวังของที่เสี่ยวอวี่ทิ้งไว้ให้ผม…จะเป็นอะไรกันแน่
วันศุกร์การสอบปลายภาคเสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ ภาคเรียนนี้จบลงแล้ว
เทอมหน้า พวกเราทุกคนต้องเริ่มออกฝึกงาน…
แต่ทั้งหมดนั้นไม่สำคัญสำหรับผมอีกต่อไป ตอนนี้ สิ่งที่ผมให้ความสำคัญที่สุดคือการฝึกวิชาปราบวิญญาณ
ทว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดในวันนี้ไม่ใช่การปิดภาคเรียน ไม่ใช่งานเลี้ยงส่งเพื่อนร่วมชั้น แต่เป็นข้อความที่ลุงจางซานฝากมาถึงผม
ผมมองสายฝนโปรยปรายกับพยากรณ์อากาศที่บอกว่าฝนจะตกต่อเนื่องไปจนถึงวันพ
