รุ่งนี้
นี่หมายความว่า คืนนี้คือเวลาดีที่สุดที่จะไปเอาของซึ่งเสี่ยวอวี่ทิ้งไว้ให้
เพราะเธอบอกให้ไปรับมันตอนยามจื่อ ผมจึงอยู่ในหอพักคนเดียวจนถึงสามทุ่ม ก่อนจะออกเดินทาง
จุดนัดพบห่างจากมหาวิทยาลัยไม่ไกลนัก เพียงแค่สองป้าย ใช้เวลาเดินทางไม่ถึงยี่สิบนาที
ป้ายนั้นมีชื่อว่า ‘ถงซิน’
ผมกางร่มออกจากมหาวิทยาลัย มุ่งหน้าไปยังป้ายนั้น หัวใจเต็มไปด้วยความกังวลและความคาดหวัง
ของที่เสี่ยวอวี่ทิ้งไว้ให้ผม…จะเป็นอะไรกันแน่