”
ผมไม่อยากต่อปากต่อคำอะไรมาก จึงเตรียมตัวเดินออกไป
แต่ชายชรากลับพูดขึ้นมาอีกครั้ง “นักศึกษา…ไม่ทราบว่ารู้จักเด็กสาวที่ชื่อไป๋เสี่ยวอวี่หรือเปล่า”
ผมที่กำลังจะเดินจากไปพลันหยุดกึก
สีหน้าของผมเปลี่ยนไปทันที ในหัวเกิดเสียง ‘วึ้ง’ ดังก้อง
ไป๋เสี่ยวอวี่…
ขนาดเพื่อนร่วมห้องอย่างจางเฉียงยังไม่รู้ชื่อเต็มของแฟนเก่าผมเลย
แต่ลุงยามคนนี้กลับเอ่ยชื่อนั้นออกมาอย่างไม่ลังเล แถมยังถามตรงๆ แบบนี้
หัวใจผมเต้นแรงขึ้นมาทันที
ผมหันกลับไปมองลุงยามคนนั้นอีกครั้ง
เขาเปิดฝาขวดชา แล้วจิบเบาๆ อย่างผ่อนคลาย
ผมรู้สึกได้ว่า คำที่เขาพูดออกมานั้นไม่ได้พูดออกมาอย่างไร้จุดหมาย
สุดท้าย ผมก็เป็นฝ่ายเปิดปากถาม “ลุง… ลุงรู้จักเสี่ยวอวี่ด้วยเหรอ”
